Ondernemen in Meppel: Olaf ten Hoopen
Door Olaf Ten Hoopen

Moeders en dochters

Een speciale band. Zo mag je het rustig noemen. Van de schommel gevallen? Dochter gaat huilend naar moeder. Jurkje kopen? Samen met moeder. Vrouwendingetjes bespreken of samen huilen bij een slechte film? Moeder! En toch – in mijn vak – zijn moeders gewoon keihard de baas en is het de dochter die naar de pijpen danst van moeder.

Nu zijn moeders in werkelijkheid natuurlijk sowieso de baas. Maar in de zakelijke context is er toch wat vreemds aan de hand. Moeder is daar synoniem voor een lege Holding. De Engelsen hebben dit woord bedacht.. Ik blijf het rare jongens vinden die Britten. Want bij een hol ding denk ik eerder aan een bal of het hoofd van een man, of allebei. Maar de Engelsen bedoelen met hol ding dus de moeder. Dit lege lichaam of holle ding is eigenaar, bestuurder, strateeg en afstandbediening van de hardwerkende dochter. Niks affectioneels aan. Gewoon zakelijk. Strikt genomen betekent het natuurlijk ook 'vasthouden´. En dat is dan wel weer passend. Loslaten is vaak een lastig punt voor moeders.

Het is heel vreemd misschien maar wij vaders en zonen hebben geen enkele plaats in de fiscale wereld. Een vader met 20 zonen zie je nooit. Terwijl een moeder met 20 dochters zelfs een concern wordt genoemd. Concern is dan weer Engels voor 'zorg'. Die Engelsen zijn daarin wat ouderwets. De zorgtaken zijn voor de moeder.

Goed beschouwd is het aantal vrouwen in de top van het bedrijfsleven enorm. Heel veel bazen van ondernemingen zijn immers de moeder, de holding. Uit alle windstreken komen deze moeders bovendien naar Nederland toe. Om vanuit ons land de zakelijke wereld te domineren. Sommigen denken dat dit komt omdat we hier leven in het fiscale paradijs. Maar dat is natuurlijk een mannelijk vooroordeel. Die moeders komen naar Nederland om deel te nemen. Participeren ! Want deelnemen vanuit het buitenland staat in ons Nederlandse fiscale recht gelijk aan winnen. We hebben een mooi vak.