Echtpaar de Vries is 65 jaar getrouwd

Steenwijk - Henk de Vries en Roelie ten Veen vieren vandaag (vrijdag) hun 65-jarige huwelijksjubileum. Burgemeester Rob Bats kwam het paar namens de gemeente feliciteren.

Henk de Vries, geboren op 27 maart 1931 in Steenwijk en Roelie ten Veen, geboren op 28 augustus 1934 in Zwolle, zijn op 18 mei 1954 getrouwd in gemeentehuis Ramswoerthe in Steenwijk.

Buurvrouw was Lammegien Boonstra, de Klokkenluudster

Aanvankelijk woonden ze bij zijn ouders in, aan de Bloemstraat 50 in Steenwijk. Hier werd in 1955 hun eerste kind geboren, Wout. Na een tijdje betrokken ze hun eerste woning, gelegen aan de Neerwoldstraat, op de plek waar tegenwoordig Prinsen Hoven staat. Hun naaste buren waren Lammegien Boonstra, de Klokkenluudster, en de familie van Lier, destijds een van de kolenboeren in Steenwijk.

Veertien achterkleinkinderen

Enige tijd later volgde de verhuizing naar de Verlaatseweg in Steenwijk, waar het jonge gezin kortstondig woonde tot de huurwoning op de Kleine Kamp, aan de Paul Krugerstraat, gebouwd was. In 1959 werd daar hun dochter Anneke geboren. Beide kinderen zijn getrouwd en wonen in Steenwijk en in Capelle aan den IJssel. Hun kinderen kregen respectievelijk drie en vier kinderen. Van de kleinkinderen woont er geen in Steenwijk, wel een in de gemeente Steenwijkerland. De grootte van de familie nam gestaag toe, momenteel zijn er veertien achterkleinkinderen, de vijftiende is op komst.

Vissen

Dat de appel niet ver van de boom valt, is ook in de familie de Vries herkenbaar. De heer de Vries heeft veel gevist, eerst als kind met zijn vader. Later deed hij dat zelf als vader met zijn zoon en dochter, weer later met zijn kleinkinderen. Als het weer het toeliet ging het gezin er op uit, op de fiets naar Giethoorn of de Blauwe Hand, naar de Belter - of Beulakerwijde. De hengels gingen mee, maar ook een bakpan en een gasstel. De vis werd aan de waterkant schoongemaakt en door mevrouw de Vries gebakken.

Lid van Damclub Steenwijk

In zijn jonge jaren heeft de heer de Vries veel gedamd en was hij lid van Damclub Steenwijk. Vele jaren later is een van zijn kleinzoons in zijn voetsporen getreden, was ook lid van Damclub Steenwijk, nam deel aan verschillende toernooien en volgde de interne damopleiding tot het hoogste damdiploma. Ook was Henk de Vries in zijn jonge jaren actief als muzikant bij TSIDS, het fanfarekorps Tot Steun in de Strijd.

Dol op bridgen

Mevrouw de Vries is sinds zij gestopt is met haar werk bij De Laatste Eer actief deelnemer geworden aan bridgemiddagen of - avonden. Zij vindt dit een van de mooiste vrijetijdsbezigheden. Samen met haar zus, woonachtig in Tuk, heeft en neemt ze deel aan menig bridgetoernooi en “kroegentocht”.

De heer de Vries is qua werkzaamheden niet in de voetsporen van zijn vader getreden. De vader van de jubilaris was timmerman op de gemeentewerf van de gemeente Steenwijk. Henk trad in de voetsporen van zijn schoonvader, Klaas ten Veen, destijds aanspreker van begrafenisvereniging De Laatste Eer in Steenwijk.

De Laatste Eer

In totaal heeft hij zo’n 30 jaar bij de begrafenisvereniging gewerkt tot het moment waarop hij zo halverwege de jaren ‘90 mee is gestopt. Bij de Laatste Eer heeft hij alle voorkomende werkzaamheden verricht, van het verzorgen van verzekeringspolissen tot het leiden van uitvaarten. Het zijn vooral die werkzaamheden geweest die hem vele honderden sociale contacten hebben opgeleverd.

Mevrouw de Vries heeft in jaren zelfs langer bij de Laatste Eer gewerkt dan haar man, in totaal zo’n 40 jaar, tot het moment waarop ze 65 jaar werd, in augustus dit jaar al weer 20 jaar gelden.

Seniorenwoning aan het Akkerplein

Ze hebben zo’n 30 jaar boven de aula aan de Kornputsingel gewoond, totdat ze in 2002 gingen verhuizen, eerst naar een bovenwoning aan de Irenestraat, vervolgens in 2007 naar een seniorenwoning het Akkerplein. Op 4 mei 2015 kwam dhr. de Vries, tijdens het wekelijks terugkerend ritueel van het aan de weg zetten van de afvalcontainer van de buurvrouw, ten val.

Zonnekamp

De opgelopen beenbreuk was er debet aan dat hij niet meer thuis kon wonen, maar sinds vier jaar verblijft in verpleeghuis Zonnekamp, als gevolg van de plotseling veroorzaakte immobiliteit en behoefte aan zorghulp. Sindsdien wonen ze ongeveer 100 meter van elkaar gescheiden, mevrouw de Vries nog steeds in de woning aan de overkant van Zonnekamp.

Terschelling

Er was in één keer een eind gekomen aan veel wat ze samen tot vier jaar geleden konden doen: fietsen, in onze mooie gemeente, maar ook deelnemen aan de Drentse Rijwielvierdaagse of het maken van een fietstocht langs de Donau. Ze gingen samen of met de kinderen op reis, met de auto of de trein in Nederland, met de tent, in een huisje of in een hotel. De bestemming was wisselend, Nederland, landen in Europa, maar ook daarbuiten. In Nederland was Terschelling favoriet, volgens mevrouw de Vries het “mooiste” Waddeneiland: vissen aan de dijk, wandelen op het strand of door de duinen, fietsen. Hier kwam het allemaal samen.

Genieten van kleine dingen

Met de auto Europa in, op een camping of in een hotel, eerste met het gezin, later samen of met anderen. Verschillende landen werden bezocht, met de auto of touringcar, zoals Italië, België, Luxemburg, Frankrijk, Duitsland of Oostenrijk. Met het vliegtuig gingen ze naar Majorca, Spanje en Griekenland of die ene keer naar Thailand. Het was mooi, mooie herinneringen. Nu is het vooral genieten van al die kleine dingen, uiteindelijk zijn het de kleine dingen die er toe doen.