Wethouder Bijl overleeft motie van wantrouwen

Steenwijk - Is de gemeenteraad door het niet verstrekken van het taxatierapport doelbewust gestuurd om het pand aan het Werkplein niet aan te kopen? Die vraag gonsde na tijdens de raadsvergadering van dinsdagavond, nadat wethouder Tiny Bijl-Oord een motie van wantrouwen ternauwernood overleefde.

De wethouder kreeg de motie van wantrouwen aan de broek over de handelswijze rond de huur van het pand aan het Werkplein waar IGSD zetelt. De sociale dienst in Steenwijkerland moet op eigen houtje verder, nu Westerveld begin dit jaar aangaf uit de IGSD te stappen. Na de raadsvergadering van 21 mei, waar de raad met tegenzin besloot de huur van het pand aan het Werkplein met één jaar voort te zetten, kwam er volgens de raad ineens een taxatierapport boven water, die voorheen niet ingezien kon worden. Dat bevreemdde de raad, die nooit voorstander is geweest om de huur van 405.000 euro per jaar te verlengen.

Allerminst tevreden

Tijdens de politieke markt een week eerder (14 mei) schotelde Bijl de raad voor dat aankoop van het pand drie miljoen euro zou moeten kosten. Daarop wilden raadsleden in die week het taxatierapport inzien, maar dat kregen ze nooit onder ogen. Over die handelswijze was de raad allerminst tevreden, helemaal omdat het taxatierapport (met als opsteldatum 20 februari) ineens wél inzichtelijk werd nadat het besluit over huurverlenging was genomen. Bovendien werd later duidelijk dat de pandeigenaar bereid was de vraagprijs met een half miljoen euro te verlagen.

Die hele gang van zaken was aanleiding voor CDA, GroenLinks, CPB en D66 een interpellatiedebat aan te vragen om de onderste steen boven te krijgen. Een interpellatiedebat is een zeldzaam politiek middel – de laatste was in 2015 over de affaire rondom de school in Giethoorn. ‘Het gaat ons vooral om het proces’, lichtte Steven Boersma namens het CDA toe, die daarmee doelde op het al dan niet achterhouden van informatie. Wim Stapel voegde daaraan toe dat zijn partij referenties had opgevraagd van vergelijkbare panden in de omgeving. ‘En dan had de vraagprijs aanzienlijk lager moeten zijn’.

Motie van wantrouwen

Aanvankelijk verdedigde wethouder Bijl zich door te zeggen dat het taxatierapport zeker inzichtelijk was, om tien minuten later schoorvoetend toe te geven ‘erachter te komen dat het niet zo was’. Een slechte beurt, die werd gevolgd door een half uur durende schorsing. Daarna kwam het verdict: een motie van wantrouwen, ingediend door de vier aanvragers van het interpellatiedebat. ‘We krijgen het gevoel dat we gestuurd zijn om het pand niet te kopen en hebben daardoor niet het vertrouwen dat de ontvlechting van de IGSD goed verloopt’, zei Boersma.

Na stemming (waarbij naast de vier partijen ook Wim Stapel van de VVD voor de motie stemde) overleefde Bijl de motie. Maar wel met stevige woorden op zak én een hoofdpijndossier rijker.