Door de ogen van... André Lampe
Door André Lampe

Brugpieper

Deze week nog de musical en wat andere activiteiten en dan is het over en sluiten. De jongedame in huize Lampe gaat kindcentrum Bernhard verlaten. De achtste groeper krijgt na de vakantie de status van brugpieper en gaat naar het RSG Tromp Meesters.

Het afscheid nemen valt de jonge deerne best zwaar en ik voel met haar mee. Ze was zeer op haar plaats op de Bernhardschool en in al die jaren heb ik nog nooit een wanklank van haar over het kindcentrum gehoord. Zelf kijk ik ook met veel plezier en een goed gevoel terug op deze onderwijsinstelling. Alleen die hedendaagse rapporten met al die grafieken, ik snap er nooit een bal van, maar de grafieken van mijn dochter waren meestal als een stijgende Dow - Jones index, dat zat altijd wel goed.

De leerkrachten? Nooit een fout woord over gehoord van de kleine meid, ze liep met ze weg, wat best uitzonderlijk is. Als ouder kijk je met andere ogen naar een leerkracht maar ook ik moet bevestigen dat ik hele goede ervaringen heb met het onderwijsteam van de school. Van de ervaren krachten in haar eerste schooljaren zoals Juf Elvira en Juf Anja, tot aan de actieve Juf Karin, en de sympathieke Juf Marieke, niets dan lof.

Mooi vond ik ook de veelzijdigheid en diversiteit van haar leerkrachten, Juf Marjan die vaak de gitaar bij zich had en zich zo ontpopte tot de Lenny Kuhr van het Kindcentrum. De zeer innemende Juf Miriam waar dochterlief heel gek mee was, die wou ze zelfs meenemen op vakantie naar Italië. Juf Riet en Meester Martin uit de categorie gedegen leerkrachten die er kort op zaten. Juf Erna heel spontaan en duidelijk. En hedendaags bij Juf Yvonne in groep acht.

Bij onze eerste kennismaking schrok ik nog wel even.... Op mijn vraag waar haar roots lagen... antwoordde zij vol trots... ik kom uit Meppel...Och jee....Dan slaat een echte Steenwijker even dicht en moet je even slikken, maar Juf Yvonne is volgens mijn dochter een hele lieve juf en ik kan dat hedendaags nu zelf ook volmondig beamen. Juf Yvonne is het levende bewijs dat wij als Steenwijkers soms iets te bevooroordeeld zijn als we het over die moggen uut möppelt hebben. Yvonne is een vakkundige en spontane onderwijzeres die zich niet laat sollen door die opgeschoten achtste groepers. En tijdens de tien minuten gesprekken met ouders altijd right to the point is, en dus zonder omwegen haar verhaal doet, een benadering die mij bevalt. Ook kwam ik erachter dat ik nog iets deel met de stoere onderwijzeres uit Meppel, namelijk een zwart geverfde haardos en de voorliefde voor de Converse sneaker. Het zijn maar details, maar leuk blijft het. Het hoofdstuk Bernhardschool sluiten we met weemoed af. De herinneringen zullen we blijven koesteren tot in de lengte der dagen...