Met gefilmde reportage: Vinkega luidt de noodklok

Vinkega - Vinkega luidt de noodklok. Als voor het eind van het jaar niet zo’n slordige 75.000 euro binnen is gehaald, komt er geen toren op de inmiddels gerestaureerde kerk. Bovendien dreigt het reeds verzamelde geld terug te moeten naar de gulle gevers.

Bekijk hier de reportage. Tekst gaat na filmpje verder

Al meer dan 10 jaar zet een groep enthousiaste inwoners van Vinkega zich in voor de kerk, die erg in verval was geraakt. Het gebouw is sinds 1970 niet meer in gebruik als kerk. Aanvankelijk zou het een woonhuis worden, maar daar stak de gemeenteraad een stokje voor.

Vervolgens werden door de in het leven geroepen Stichting Behoud Finkegea plannen gesmeed om er een dorpshuis van te maken. Via het uitgeven van aandelen kochten bewoners van Vinkega de kerk in 2010 van de PKN-kerk.

Ook de begraafplaats is overgenomen

Later werd ook de aangrenzende begraafplaats overgenomen. In 2017 is die heropend. ‘Inmiddels is de eerste bijzetting geweest. De eerste begrafenis nog niet’, vertelt Jeanette van Veen van de beherende stichting.

Samen met medebestuurslid Hennie Bos kijkt ze in de nog grotendeels lege kerk trots om zich heen. Binnen is zo op het eerste gezicht nog niet veel van de restauratie te zien. Maar schijn bedriegt. Zo ligt er een compleet nieuwe vloer in de kerk en zijn alle nutsvoorzieningen aangebracht. Binnenkort wordt een keuken geplaatst. Later komen er stoelen en tafels in het voormalig godshuis.

Gebouw is inmiddels een monument

Bos en Van Veen kijken er naar uit. ‘Dan kunnen we hier eindelijk eens een fatsoenlijk kopje koffie zetten.’ Er zijn inmiddels ontelbare uren van vrijwilligers in het project gaan zitten. De buitenkant van de kerk is door professionele bedrijven gerestaureerd. Daar was via allerlei fondsen, overheden en sponsors 170.000 euro voor beschikbaar. Inmiddels is het gebouw uitgeroepen tot monument.

‘Er ligt hier geschiedenis van het dorp’, wijst Van Veen op het belang dat de kerk en de begraafplaats behouden blijven. Voor de stichting is dat een hele opgave. De begraafplaats moet bijvoorbeeld worden onderhouden, zonder dat er inkomsten tegenover staan. ‘In feite hebben we wel de lasten, maar niet de lusten’, zegt de binnen de stichting met de financiën belaste Hennie Bos.

Eerste trouwerij is geweest

Het kerkje moet straks ook dienst doen als rouw- en trouwlocatie. Er was reeds een echtpaar dat er trouwde. Met de herplaatsing van de in 1969 verwijderde kerktoren zou de restauratie zijn voltooid. Het moet wat het stichtingbestuur betreft de kers op de taart worden.

Als de toren er komt, wordt ook de kerkklok verplaatst. ‘De klok hangt nu tegen een dichte muur. Het galmt niet meer. De klok moet weer over heel Vinkega zijn te horen. Dat kan als hij in de nieuwe toren komt te hangen’, aldus Jeannette van Veen.

Er schuilt een grote adder onder het gras

Voor de bouw van de toren is in totaal 150.000 euro nodig. Via fondsen en dergelijke is de helft van dat bedrag binnen. Er schuilt echter een grote adder onder het gras. Een groot deel van dat geld is tot het eind van dit jaar beschikbaar. Als dan het overige geld niet binnen is, kan de stichting fluiten naar een derde van het reeds toegezegde bedrag.

Daarom wordt nu figuurlijk de noodklok geluid. De strijders voor de restauratie hopen dat er bedrijven of particulieren zijn die fors in de bus willen blazen. Alle andere wegen (ondermeer fondsen, banken, overheden) zijn bewandeld en daar is weinig meer te verwachten. ‘We hopen op giften’, doen Van Veen en Bos in koor een dringende oproep aan een ieder die ook wil dat de toren wordt herplaatst.

Haan moet weer op de toren

Pas dan kan ook de destijds verwijderde haan weer op de toren. Die is in het bezit van een particulier in Vinkega. ‘Hij heeft al toegezegd dat die op de nieuwe toren mag.’

Op www.stellingwerf staat een gefilmde reportage waarin de noodklok letterlijk wordt geluid.