André Lampe over de ‘Fifteen minutes of fame’ van Jan Schapelhouman

Als je een kind vraagt, wat wil je later worden, zegt het steevast, model, profvoetballer, zanger(es), of filmster. In ieder geval een wereldster en het liefst heel beroemd en rijk. Helaas is dat maar voor weinigen weggelegd. Maar toch, alles is mogelijk, ook al is het maar voor even.

Everybody will be (world) famous fore fifteen minutes, sprak Andy Warhol ooit. De mooiste "claim of fame for fifteen minutes" die ik persoonlijk heb mogen aanschouwen was in het oude Olympisch Stadion te Amsterdam. In een uitverkocht huis stal een normaal gesproken bescheiden (ex) Steenwijker ongewild de show, en kreeg een vol stadion achter zich, iets wat in die tijd alleen was weggelegd voor onze plaatselijke voetballegende Kees Kist.

Via de wielerbaan de eerste ring op

We schrijven een halve finale voor de toenmalige UEFA Cup Ajax - Genua en als groep kameraden hadden we de slechtst denkbare kaarten die er maar voorhanden waren in handen gekregen. Letterlijk achter het doel, een soort van gammele noodtribune op de sintelbaan waar het zicht op het veld abominabel was. Aangezien Steenwijkers niet voor één gat te vangen zijn, opperde al gauw iemand: we gaan via de wielerbaan de eerste ring op.

Zo steil als de Himalaya

Het enige probleem was: die wielerbaan was zo steil als de Himalaya en met enige alcoholische versnaperingen in de mik, leek dit een mission impossible. Maar gerstenat geeft ook extra lef en moed, en met het verstand op nul en de blik op oneindig lukte het ons. Maar er moest nog één schaap over de spreekwoordelijke dam. Huidig gemeenteambtenaar, maar destijds student Jan Schapelhouman, moest de steile helling nog beklimmen. Zijn eerste pogingen faalden jammerlijk en zagen er hilarisch uit. Iets wat niet allen ons opviel maar het hele stadion kreeg er lucht van, je hoorde het geroezemoes aanzwellen in het uitverkochte stadion.

Jan ging stug door, na weer een paar mislukte pogingen had het hele stadion het in de gaten en dat ging spontaan als één man achter Schapelhouman staan. Zestigduizend man probeerden de dappere student naar boven te schreeuwen. Jan zelf dacht dat het aan zijn schoeisel lag, een soort schoen uit de categorie bordeelsluiper, je bent tenslotte een dagje in Amsterdam.

Gejuich en applaus van het publiek

Op blote voeten bereikte Schapelhouman de top, dit onder oorverdovend gejuich en applaus van het publiek. Jan vierde het met de handen omhoog en maakte een dankbare buiging. Schapelhouman bracht in zijn eentje een voetbalstadion in extase. En volgens de Warhol filosofie heeft Jan zijn "claim of fame" in het leven gekregen. Een onvergetelijke "fifteen minutes of fame", eentje uit de buitencategorie, een indrukwekkende performance met hoge amusementswaarde. Schapelhouman was die avond Oscarwaardig... Waarvan akte..