(video's en foto's) Stille tocht is aanklacht tegen zinloos geweld

Steenwijk – Indrukwekkend en waardig. Dat kenmerkte de stille tocht die donderdagavond werd gehouden, ter nagedachtenis aan Jeanilet Aniceta, die afgelopen weekend op gewelddadige wijze door haar vriend om het leven werd gebracht.

Zeker 350 mensen liepen mee door de wijk de Gagels. Niet alleen was het een eerbetoon aan een vrouw, die door iedereen die haar kende als een lieve, aardige vrouw werd omschreven. Het was tevens een dringende oproep tegen zinloos geweld.

Spandoek tegen zinloos geweld

Een spandoek met een foto van Jeanilet en de tekst ‘stop zinloos geweld’ werd voor in de stoet gedragen. De deelnemers aan de tocht waren uit heel Steenwijk en daarbuiten afkomstig. Jong en oud, zwart en wit, mensen uit haar directe nabijheid en sympathisanten van verder weg, iedereen had zijn eigen redenen om mee te lopen. ‘’Ik loop hier als moeder, én als vrouw’, zei een van de aanwezigen. ‘Het raakt me enorm, dit geweld tegen vrouwen moet stoppen.’

Begrafenis

Ook familie van elders was naar de Gagels gekomen. Alleen de familie van Curacao was er nog niet, maar zal wel op tijd aanwezig zijn voor de begrafenis aanstaande dinsdag. De begrafenis is niet eerder, omdat een van de zoons komend weekend jarig is.

Jeanilets tante Nilva zong, voor het huis van Jeanilet aangekomen, het Antilliaanse lied ‘Grandi Bo ta, God is groot, een lofzang op God. Na afloop van de tocht, bij het wijkcentrum, zong ze het nog een keer, bijgevallen door vele anderen.

Het was muisstil toen ze het lied ten gehore bracht  voor de woning aan de Burgemeester Voetelinkstraat 6. Van de kinderen liep alleen dochter Jeanalley mee, de drie zoons waren er niet bij. Eenmaal bij het huis waar de tragedie zich afgelopen weekend heeft afgespeeld, werd het Jeanalley teveel en werd ze door emoties overmand. ‘Het is verdrietig, maar heel mooi dat dit gedaan wordt’, reageert buurman Cor Kuiper. ‘Goed dat dit is georganiseerd.’ Na afloop lag de voortuin van het huis helemaal vol met bloemen, kaarten en fakkels.

Twee vriendinnen van vroeger

Twee vriendinnen van vroeger van Jeanilet hebben de stille tocht georganiseerd, Joyce Dijksma en Marjan Brugmans. ‘De familie stond er direct ook honderd procent achter. Ze verdient dit’, aldus Joyce. ‘En zinloos geweld is een belangrijk thema, dat op deze manier weer onder de aandacht wordt gebracht.’

Burgemeester hield een toespraak

Voor de tocht begon, hield burgemeester Marja van der Tas namens de gemeente een toespraak op het veldje voor het wijkcentrum.  Ze sprak van een ‘immens verdrietige gebeurtenis’. ‘Wat hier is gebeurd, is de uiterste consequentie van huiselijk geweld.’ Ze stond stil bij de drie zoons en de dochter van Jeanilet, die hun moeder nu moeten missen.  ‘Je huis hoort een veilige, geborgen omgeving te zijn.  Juist nu is het voor hen goed om te weten dat er mensen om hen heen staan, dat ze verbondenheid met anderen voelen.’

Vele steunbetuigingen

Veel mensen van de diverse scholen, de sportverenigingen en anderen die het gezin kennen, liepen mee om hun steun te betuigen. Zo ook een groepje leidsters van peuterspeelzaal Ieniemienie, waar de drie jongens in het verleden naar toe gingen.

‘Een van de drie zit nu op de Johan Frisoschool.  ‘Elke dag zien we vanuit de peuterspeelzaal de moeders langslopen, op weg naar school’,  vertelt een van hen. En nu ineens zie je het groepje moeders lopen zonder Jeanilet...’ Ook de moeders van Kindcentrum Johan Friso missen haar op het schoolplein.

Vriendelijk

De moeders van benadrukten hoe vriendelijk ze altijd was. Ook zij hebben wel gemerkt dat er al langer sprake was van geweld in haar thuissituatie. ‘We hebben haar vaker gezien met een dikke wang. En als we ernaar vroegen zei ze dat ze gevallen was… Ze wilde niet zeggen dat ze mishandeld werd.’

Ook waren er klasgenoten die nog bij zoon Myson op de basisschool hebben gezeten. ‘We twijfelden of we mee zouden lopen, maar zijn blij dat we gegaan zijn. Het geeft een goed gevoel, dat je toch iets kunt doen.’

Tante Nilva benadrukte in haar dankspeech aan de deelnemers aan de stille tocht het feit dat de kinderen nu op de eerste plaats staan. ‘Het is een gelovig gezin, en onze kracht en sterkte halen we uit onze Heer.’

‘Beschouw dit als een levensles’

Ze bedankte iedereen die de familie de afgelopen dagen tot steun is geweest, waaronder jeugdzorg en de politie.  ‘Natuurlijk had ik hier liever voor iets vrolijks willen staan. Vooral tegen de jongeren die hier zijn wil ik zeggen: beschouw dit als een levensles. Wat hier is gebeurd, gun je niemand.’