Evert-Jan Kuiper (48) leidt megaconcern in de USA

Florida/Willemsoord - Zijn wieg stond in Zuidveen en via Willemsoord en Leeuwarden ging hij naar de andere kant van de Atlantische Oceaan, naar Florida. Daar streek hij in 1991 neer en maakte sindsdien zijn American Dream meer dan waar.

Van net afgestudeerd fysiotherapeut tot President and Chief Executive Officer van de Centraal Illinois Divisie.

Zes ziekenhuizen waaronder een academisch centrum, een kinderziekenhuis, een ziekenhuis gespecialiseerd in hartziekten, een geneeskunde academie en een groep van enkele honderden specialisten en artsen vallen sinds begin 2014 onder zijn verantwoording. Het gaat daarbij in totaal om ruim 14.000 werknemers en een jaarlijkse omzet van meer dan 2 miljard Amerikaanse dollars.

Evert-Jan Kuiper (48) zoon van journalist Bert Kuiper en medewerkster bij het Meenthe-theater Nel Kuiper, had een zorgeloze lagere schooljeugd in Zuidveen. Voetbalde op het sportveldje aan de Harm Wichersweg samen met zijn jongere broer Marcel en buurjongens als René Groen (later prof bij SC Heerenveen), Gert Boonstra en Richard Scheeringa. Vaak tot de duisternis inviel. De familie Kuiper verhuisde in 1981 naar Willemsoord vlak nadat Evert-Jan als brugpieper zijn opwachting had gemaakt in de Havo-afdeling van de RSG in Steenwijk. Hij had al snel zijn keuze gemaakt voor een paramedisch vervolg. Dat werd de HBO-opleiding in Leeuwarden met de fysiotherapie als voorlopig einddoel.

Geen kachel

Met het diploma op zak kreeg hij samen met studiegenoot en vriendin Alien uit het Friese IJlst de gelegenheid om naar Amerika te gaan. Daar was begin negentiger jaren gebrek aan goed opgeleide fysiotherapeuten en `Leeuwarden' stond hoog op de Amerikaanse lijst. TSS, een internationaal opererende organisatie bood de twee een contract aan, betaalde de tickets voor de overtocht, zorgde voor een baan bij het Gulf Coast Hospital in Fort Myers Florida, regelde huisvesting en voor elk een nieuwe auto in de `sunshine state'. Hoe mooi kan het zijn. De keuze voor Florida werd gemaakt op economische redenen. `Daar hoef je vanwege het subtropische klimaat de kachel niet te stoken, lekker goedkoop', was de achterliggende gedachte van de twee. Dat daar stevige stroomkosten voor de airco tegenover stonden, werd pas later ervaren.

Evert-Jan en zijn Friese vriendin besloten na de twee verplichte TSS-jaren toch uit elkaar te gaan. De Willemsoordiger werkte in de fysio-afdeling van het ziekenhuis in Fort Myers, verder in de polikliniek en bezocht thuis patiënten die fysio nodig hadden. Florida is met name `s winters een eldorado voor niet onbemiddelde senioren uit het Noorden van Amerika: de doelgroep voor fysiotherapie. En hij kluste er in dat kader ook nog wel eens wat zwart bij. Het was in de beginjaren immers geen vetpot. Lang wachten op de o zo gewenste greencard van de Amerikaanse regering legde ook nog beperkingen op.

Master en doctor

Al relatief snel kwam de carrière van Kuiper in een stroomversnelling. Nadat enkele relaties met vriendinnetjes op niets uitliepen, kwam hij verpleegster Patty tegen die in hetzelfde ziekenhuis werkte en zij trouwden uiteindelijk. De oud-inwoner van Willemsoord werd hoofd van de afdeling fysiotherapie, drong door tot het hoogste bestuursorgaan en het concern bood aan op hun kosten de studie masters en doctoraal te voltooien. Via de universiteiten van St. Augustin en Gulf Coast kreeg hij even na de eeuwwisseling de bul en mocht hij de titel `Doctor' voor zijn naam zetten. Het werk als fysiotherapeut had inmiddels al lang plaatsgemaakt voor het totale bestuur en management van het ziekenhuis. Hij werd vice-president van Southwest Florida Regional Medical Center en Gulf Coast Hospital, beiden in Fort Myers gevestigd.

En de toch al opvallende carrière van de oud-leerling van de RSG in Steenwijk kreeg opnieuw een grootschalig vervolg. In 2006 werd hij gevraagd en benoemd tot vice-president van twee ziekenhuizen, een revalidatie-ziekenhuis en een groep medici van het Saint Anthony's Health System in Saint Louis. De familie verhuist naar de staat Illinois en `EJ' zoals de Amerikanen hem noemen, wordt na twee jaar president-directeur van het omvangrijke medisch concern. Met als achtergrond een wereldomvattende katholieke gezondheidsorganisatie. Zeven jaar blijft hij bij deze medische combinatie. Met enkele, van Duitse origine, nonnen in de verpleging maar ook een paar met academische graad in de directie.

Opwaardering

Het succesverhaal van Kuiper krijgt in 2013 een nieuwe opwaardering als hij uit enkele honderden sollicitanten wordt benoemd tot President-directeur van het Hospital Sisters Health System in de staat Illinois. Een divisie met 6 ziekenhuizen (hij onderhandelt over de aankoop van een zevende ziekenhuis), een academisch centrum, een kinderziekenhuis, een ziekenhuis gespecialiseerd in hartziekten, een geneeskunde-academie en een groep van enkele honderden specialisten en artsen vallen onder zijn verantwoordelijkheid. Het gaat daarbij in totaal om ruim 14.000 werknemers. Zijn nieuwe job heeft het hoofdkantoor in Springfield als thuisbasis. Het concern laat in een persbericht over de benoeming een groot deel van medisch Amerika weten: `EJ Kuiper is zeer getalenteerd en heeft een grote uitstraling als leider in de gezondheidszorg. Hij creëert een omgeving waarin medewerkers zich volledig willen inzetten voor de veiligheid van patiënten en de hoge kwaliteit van zorg. In combinatie met een sterke productiviteit en fiscale verantwoordelijkheid. EJ heeft het vermogen om met succes grote medische organisaties te leiden in zeer concurrerende markten. En dat is mede te danken aan zijn uitgebreide ervaring in de gezondheidszorg, naast zijn warme, open en boeiende manier van werken die collega's, artsen en medewerkers motiveert.'

Hard werken

De oud-inwoner van Willemsoord typeert zichzelf als een harde werker en schuwt een werkweek van soms 70 uur niet. `En natuurlijk heb ik hier en daar wel het nodige geluk gehad, maar het gaat allemaal niet vanzelf. Ik kan inmiddels terugkijken op 25 succesvolle jaren hier in Amerika, mede dankzij het thuisfront. Omdat Patty en ik niet alleen in Springfield een huis hebben aangekocht, maar ook een appartement in Florida op een steenworp afstand van het bekende Sanibel Island, hebben we een soort weekendhuwelijk. We vliegen heen en weer tussen beide staten. Daar moet je alle twee vrede mee hebben. Maar daar staat ook heel veel positiefs tegenover.'

Wie verre reizen doet kent vele verhalen. Evert-Jan reisde naar Pakistan om kandidaat verpleegkundigen te selecteren in het kader van een Amerikaans uitwisselingsprogramma. Liep in Dublin (samen met zijn broer Marcel) de marathon als sponsor voor het onderzoeksprogramma in de USA naar artrose en hij beklom in Tanzania de wereldberoemde berg Kilimanjaro, de hoogste berg van Afrika. Ging verder naar de top van de Snowdon Mountain in Wales. En voor de fun was hij toeschouwer bij het WK voetbal in Zuid-Afrika, deed veel aan wrakduiken en zag van heel nabij samen met z'n vader de bijzonder indrukwekkende lancering van spaceshuttle `Endeavour'.

Porsche

En waarschijnlijk toch ook voor de fun kocht hij recent een Porsche. `Ik kan me nog herinneren dat Marcel en ik als kinderen een mini-racebaan in de woonkamer hadden staan en mijn favoriete autootje was altijd de Porsche 911 Carrera. Dat ik daar nu ook daadwerkelijk in kan rijden is inderdaad wel heel speciaal.' Hard werken dus maar ook heel veel plezierige dingen.

En wat wordt de volgende stap omhoog? Of is Illinois het eindstation? `Eerlijk gezegd denk ik dat niet. Maar eens kijken wat er op ons pad komt. Ik ben nu een van de jongste president-directeuren in Amerika wat betreft grote concerns van ziekenhuizen en daaraan gekoppelde medische neveninstellingen. Er heeft zich al voorzichtig een heel groot concern aangemeld met meer dan 40 ziekenhuizen in 12 Amerikaanse staten, maar dat zit voorlopig nog ver in het achterhoofd.'

Nederlands praten is er voor hem in Amerika bijna niet bij. Alleen regelmatig met het thuisfront in Willemsoord. `Maar Nederland vergeten? Nee, zeker niet. Ik heb een kleine tattoo met de Nederlandse vlag op mijn bovenarm. Verder lees ik De Telegraaf online, krijg de Voetbal International wekelijks toegestuurd, volg waar het kan de Nederlandse televisie en het Nederlands Elftal. En al ben ik Amerikaans staatsburger, ik lees zoveel mogelijk nieuws uit Nederland.'

Van krantenjongen tot miljonair? `Dat laatste valt nogal mee. Maar ik ben inderdaad ooit `krantenjongen' geweest. Ik bracht samen met broer Marcel folders rond in Willemsoord en De Blesse van kruidenier Wardenier in ons dorp. Daar verdienden we inderdaad een paar leuke zakcenten mee…'