Klaas en Lucie Beugeling nemen afscheid van cafetaria De Instuif

Steenwijk - ‘Waar ik me het meest op verheug? Dat we straks elke avond aan tafel samen warm kunnen eten!’ Lucie Beugeling kijkt er naar uit. Echtgenoot Klaas (65) stopt met cafetaria de Instuif.

Op 6 september is hij voor het laatst aan het werk in de snackbar aan de President Kennedystraat in De Gagels. De volgende dag is de overdracht aan de nieuwe eigenaar, de familie Frenay, die in Meppel tevens snackbar De Heerlijke Burger runt. ‘Heel bijzonder is dat wij destijds de cafetaria overnamen van dezelfde familie, ook een Frenay dus. Daarmee is de cirkel rond.’

Vakantie

‘Het had van mij nog wel een jaartje mogen duren’, zegt Klaas Beugeling. ‘Ik mag het nog steeds heel graag doen, ga elke dag met plezier naar mijn werk’. Maar Lucie wist hem te overtuigen. ‘Juist omdat je nu nog fit en energiek bent, is het goed om te stoppen. Nu is het voor ons samen tijd om leuke dingen te ondernemen.’ Wat dat precies gaat worden, weet het stel nog niet. ‘Ik had nooit tijd voor hobby’s, dus dat moet zich nog ontwikkelen’, zegt Klaas. Eerst maar eens lekker op vakantie. Hij werkte eigenlijk altijd in zijn eentje, en dat betekende dagen van negen tot elf uur ‘s avonds. Voor andere dingen was geen tijd. ‘Dus nu gaan we samen genieten. Maar ik denk dat als ik 6 september de deur voor het laatst achter me dicht trek, wel even moet slikken...’

Veel lol gehad

Toen Klaas en Lucie hier dertig jaar de snackbar ondernamen, hoorde er ook een café bij. Met een gezin met twee jonge kinderen behoorlijke tropenjaren. ‘Op het moment dat de snackbar dicht ging, opende het café, zodat we heel lange dagen maakten. Toch was het een oergezellige tijd, met vele vaste klanten met wie een hechte band werd opgebouwd. ‘Wat hebben we een lol gehad’, herinnert Klaas zich. ‘Met kerst verkleedde ik me als Kerstman en had Lucie voor iedereen cadeautjes. In al die jaren is er nooit trammelant geweest. Als het café kon praten...!’Onze zoon heeft dankzij het café biljarten geleerd, en biljart nu op hoog niveau’.

Overval

Wat hen beiden nog levendig voor de geest staat, is de overval waar Klaas mee te maken kreeg in januari 2002. Ineens werd door twee onbekenden een pistool op hem gericht. Hij liet zich niet intimideren en smeet het eerste het beste wat voorhanden was - een fles schoonmaakmiddel - richting de mannen, die al snel op de vlucht sloegen, zonder wat mee te nemen. ‘Het was secondenwerk, zo snel ging het’, zegt Klaas. ‘We zijn prima opgevangen door de politie en Slachtofferhulp, en ik heb er gelukkig nooit een slapeloze nacht van gehad. Het heeft het plezier in mijn werk niet bedorven.’
De enige maatregel die hij nam na de overval, is dat de deur ‘s avonds als het donker werd op slot ging. ‘Ik liet de klanten een voor een binnen. Ik wilde eerst een gezicht zien.’


Voor zijn vrouw lag het anders: ‘Natuurlijk was ik blij dat hij er goed was afgekomen, maar ik heb het na die tijd nooit meer echt leuk gevonden.’ Zij moest zich om gezondheidsredenen al in 2001 terugtrekken uit de zaak, al bleef ze wel op de achtergrond betrokken. ‘We belden elke dag op vaste momenten met elkaar. Ik had hem om half negen net aan de telefoon, toen de overvallers binnenkwamen. ‘Ik hoorde een harde klap en gerommel en toen zei Klaas: ‘Ik moet nu ophangen, ik moet de politie bellen, want ik heb hier een overval’. Hij bleef er behoorlijk nuchter onder. Of het een echt pistool was of een neppistool hebben we nooit geweten. De daders zijn nooit gepakt.’
Klaas heeft het sterke vermoeden dat ze tot twee keer toe terug zijn geweest in de cafetaria, als ‘gewone klanten’, maar de politie kon er niets mee. Ook een reconstructie in het programma ‘Opsporing gezocht’ heeft nooit tot resultaten geleid.

Hartverwarmende reacties

Lucie lust zelf dolgraag een patatje, ‘alleen eet ik het nooit... Ik heb eigenlijk altijd gewoon gekookt’. Klaas is niet zo’n liefhebber: ‘Ik verkoop het liever!’ Hij biedt zijn klanten regelmatig iets nieuws aan, maar de meesten nemen eigenlijk altijd hetzelfde en kiezen vaak voor de vertrouwde kroket, frikadel of patat. ‘Het assortiment is wel uitgebreid: je hebt nu veel meer soorten soufflé, bijvoorbeeld, en een ‘patatje joppie’ bestaat nog niet zo lang. Wat het ook goed doet is de XX frikadel van 250 gram. Die was er vroeger niet.’
De reacties op hun vertrek op facebook zijn hartverwarmend. ‘Daaraan merk je pas echt hoe mensen je altijd gewaardeerd hebben. Als ik dat lees grijpt het me toch meer aan dan ik dacht’, zegt Lucie. ‘Als ik er op terug kijk, zijn die dertig jaar omgevlogen. ‘

Jubileumfeestweek

De laatste week dat ze open zijn, is tevens de jubileumfeestweek vanwege het dertig jarig bestaan. Van 2 tot en met 6 september is het hele assortiment voor de helft van de prijs. Lucie: ‘Zo willen we de klanten bedanken. En natuurlijk willen we de nieuwe eigenaar heel veel succes wensen.’