Het moderne leven
Door Misja Boonzaayer

Dus… curlingmoeder

Mijn moeder zat nooit met een kopje thee te wachten als we uit school kwamen. Ik weet feilloos waarom dat was, desalniettemin laat het zich lastig uitleggen. Het was niet omdat mijn moeder aan het werk was. Mijn moeder was een thuisblijfmoeder, zoals dat heet.

Toen heette dat gewoon moeder, want het gros van de moeders - tenminste waar ik opgroeide - was destijds thuisblijfmoeder en dan kun je dat net zo goed samenvatten tot moeder.

Het was ook niet omdat mijn moeder thee zo vies vindt. Dat vindt ze wel - ze is meer een koffietypje - maar betekende niet dat ze uit principe geen thee serveerde.

Mijn moeder was gewoon geen thuisblijfmoeder. En geen theemoeder. Mijn moeder was wel meer soorten moeders niet. Ze was ook geen haal-en-breng moeder. Nou ja, hooguit met hevige regen, in het seizoen dat het vroeg donker is, voor 7 uur ‘s avonds. Voor verplichtingen, zoals balletles. Maar alles wat facultatief was, daar zorgde ik zelf maar voor.

Mijn moeder is natuurlijk ook een heleboel soorten moeders wel. Om te beginnen de liefste. Mijn moeder oordeelt niet. Staat voor ons klaar. Met koffie. Of wijn. Nooit met thee, bedenk ik me nu.

Ik ben ook een heleboel moeders niet. Geen thuismetthee moeder bijvoorbeeld. Wel een haal-en-breng moeder, realiseerde ik me laatst. Ik zag mezelf appen ‘tuurlijk schat, haal je even op bij je vriendin’, en toen wist ik het. Dan kun je zo’n app natuurlijk verwijderen, maar iedereen weet dat wat in de lucht hangt, altijd in de cloud blijft.

Ik haal en breng dus. Want ach, denk ik dan - en dan volgt een van de circa zes excuses die ik hiervoor heb - ik moet toch die kant op. De tijden van de bus sluiten niet aan. Het is nog zo koud in de ochtend. Dat werk. En dan zie ik mezelf weer heen en weer tuffen.

En ik doe het met liefde hoor. Want ja, het zijn toch m’n kinderen. M’n schatjes. En zo lang ik geen curling-moeder word, zit ik nog goed. Heb ik nog geen jeugden verpest. Want een curling-moeder, die is pas erg! Ik had er tot voorkort nog niet van gehoord, maar nu ik er van weet, zie ik ze ineens overal. Moeders die hun kinderen geen veterschoenen geven voor het geval ze erover struikelen. Die hun kroost tot de leeftijd van 15 in een autozitje frommelen. Die geen thee zetten voor het geval ze zich branden.

Hmmmm. Morgen zet ik thee.