Column Door de ogen van... André Lampe: Noord-Brabant is niet naast de deur

André Lampe. Foto: Bergsma Lifestyle

Er zit natuurlijk wel een kern van waarheid in het spreekwoord ‘beter een goede buur, dan een verre vriend’. Ik merk dat bij mijzelf inzake een vriend die alweer een tijdje geleden richting Noord-Brabant is verhuisd: de, bij mijn generatiegenoten alom bekende Steenwijker Theo Reijers.

Met Theo heb ik een mooi verleden: voetbal, honkbal, uitgaan, samen muziek maken in een band (Reijers is een verdienstelijk drummer) en concerten bezoeken. We deden het allemaal.

En ik heb, zonder dat Reijers het misschien heeft doorgehad, veel van hem geleerd. Het out of the box- en werelds denken, Bourgondisch leven, denken in mogelijkheden in plaats van beperkingen, zelfverzekerd overkomen (doe die kop nou eens omhoog, Annes). En vooral: hoe je na het vallen altijd weer moet opstaan in het leven. Reijers kan dat.

Afgelopen week zat ik ziek thuis en voelde me een beetje troosteloos. Muziek opzetten kan dan helpen. Herman Brood Live in Keulen op de speakers en mijn gedachten dwaalden uit het niets af naar Theo. Ik had echt even een beetje heimwee naar de tijd dat vriend Reijers nog in Steenwijk woonde. De muziek versterkte dat gevoel en mooie herinneringen kwamen boven. Live concerten bezoeken deden we ook graag: Red Hot Chili Peppers , Brood and his Wild Romance, John Hiatt, Los Lobos, Willy de Ville en wat al niet meer. En na afloop doorzakken tot het ochtendgloren.

Ook het zomaar spontaan afspreken. ‘Biertje drinken vanavond...’ klonk het dan. Dat mis ik nog wel eens. Dat komt ook omdat ik van te voren al wist: met Theo op stap is nooit saai. Het is ook een kleurrijk mens en als Reijers ergens binnenkomt ontstaat er reuring. Theo heeft tot nu toe ook best een turbulent, maar nimmer saai, leven gehad. Maar de turbulentie in zijn bestaan heeft nooit enige weerslag op onze vriendschap gehad. Toen het hem zakelijk heel erg voor de wind ging, liep er wel van allerlei pluimage om hem heen, waar ik weleens mijn bedenkingen over had. Maar terugkijkende kon Theo dat ook wel realistisch analyseren. Het bewees dat hij ondanks zijn destijds grote netwerk, contacten, feesten en avonturen, gelukkig nog wel kon herkennen wie het echt goed met hem voor hadden. En daarom zijn we ook al decennialang aan elkaar verbonden. Het contact is en blijft altijd warm en oprecht, daar heeft afstand geen vat op. Maar het blijft surrogaat vergeleken bij de woorden ‘biertje halen vanavond...’. Dat begrijpen wij alle twee donders goed.

Nieuws

menu