Christelijk Mannenkoor Steenwijk straalt tijdens jubileumconcert

Karin Bloemen treedt op met het mannenkoor in Steenwijk. Foto: Sieb van der Laan

Circa vierhonderd bezoekers vierden zaterdag het 75-jarig bestaan van het Christelijk Mannenkoor Steenwijk. De jubilarissen trakteerden het publiek op een gevarieerd programma. Het invliegen van theaterdiva Karin Bloemen, met wie speciaal voor dit concert een samenwerking was gezocht, bleek de kers op de taart.

Het contrast op het goedgevulde grote podium van De Meenthe kon niet veel groter; extravagant was nog een vrij milde omschrijving van de diverse uitdossingen van ‘La Bloemen’. Hoe anders was de outfit van de pakweg zestig leden van het mannenkoor: enkel een donkerblauwe pochet en een vlinderstrik prijkten als accenten op de kostuums. Maar het avondvullende concert bewees dat de twee werelden veel dichter bij elkaar lagen dan op basis van de kledij kon worden gedacht.

Vanwege de coronapandemie was het onmogelijk om het concert precies op de jubileumdatum (6 februari 2021) te houden, maar de stemming was er een dik jaar later niet minder goed om. Aan de koorleden was stuk voor stuk te zien dat ze maar wat gelukkig waren om weer voor een flinke bak publiek te mogen zingen. Niet alle liederen werkten even goed als het krachtige Go Down Moses , maar de krasse knarren toonden de hele avond dat ze tijdens de pandemie niet aan kwaliteit hebben ingeboet en dat verdiende lof.

Met het binnenhalen van een rasartiest als Bloemen was een amusant avondprogramma gegarandeerd. Tegelijkertijd scholen hier enkele gevaren in; hoe was bijvoorbeeld de wisselwerking tussen de theatervakvrouw en het koor; komen de jubilarissen wel uit de verf? Onderschatting lag eveneens op de loer; het is makkelijk voor te stellen dat enkele leden zouden denken: ‘Och, Bloemen maakt er wel wat moois van, dan hoeven we zelf niet ontzettend ons best te doen’.

Interactie met publiek

Gelukkig was het tegendeel waar. Natuurlijk stonden de schijnwerpers soms enkel op Bloemen gericht en was er ruimte voor de magistrale luisterliedjes die haar oeuvre typeren. Maar de echte hoogtepunten waren die momenten waarop de interactie werd aangegaan. You’ll Never Walk Alone was hier het mooiste voorbeeld van.

Het was eigenlijk jammer dat dit nummer niet werd gebracht als klapstuk. Na het uitreiken van de vele bossen bloemen had een mooie uitsmijter niet misstaan. Het programma had misschien ook wat minder van de hak op de tak mogen gaan, maar dit zijn voetnoten in het grote geheel.

Wat voornamelijk bleef hangen, waren de blije gelaatsuitdrukkingen van de leden van het mannenkoor. Zowel tijdens als na het concert stonden ze terecht te glunderen.

Nieuws

menu