Donkere bossen en kleurrijke vergezichten van Joop Vos bij Noord Nu in Frederiksoord

Nieuw werk in de oude tuinbouwschool. Foto: Noord Nu

Op de vierde expositie van Noord Nu in de voormalige tuinbouwschool van Frederiksoord laat Joop Vos uit Wapse voornamelijk recent werk zien. Op het eerste gezicht contrasteren zijn schilderijen enorm met de fotografische werken van Indra Moonen. Deze kunstenaar uit Gronsveld koos een bijzonder gebied uit voort haar foto’s.

De natuur rondom de Somme en Verdun kenmerkt zich door een glooiend landschap van akkers en bossen tot aan de horizon. Maar het vele graan en de talrijke bomen kunnen de gruwelijkheden van de eerste wereldoorlog niet verhullen. Talloze bomkraters en loopgraven liggen zelfs na 100 jaar nog zichtbaar verscholen in de uitgestrekte bossen van de Franse Ardennen.

Indra Moonen is niet de eerste kunstenaar die de donkerte van deze bossen en akkers als onderwerp voor haar foto’s koos, maar omdat zij de opnamen via glasplaten en chemische vloeistoffen in monochrome kleuren op allerlei soorten papier afdrukt, geeft zij de voorstellingen een sterke lading mee. Allereerst de ervaring die aan de vanzelfsprekende schoonheid van de natuur refereert en een moment later het vermoeden dat het landschap een angstige en gewelddadige geschiedenis herbergt.

Talloze kleurtinten

De foto’s van Moonen zijn éénkleurig en donker, de doeken van Joop Vos rijkelijk met talloze kleurtinten beschilderd. De doeken herbergen in min of meerdere mate natuurlijke elementen waardoor zijn schilderijen als abstracte landschappen getypeerd kunnen worden. Soms is er een hoog verdwijnpunt te ontwaren of wordt de aanwezigheid van de kim met smaller wordende verftoetsen gesuggereerd. Het blauw op de voorgrond lijkt wel het klaterend water van een beekje. En de verticale, donkere kwaststreken pogen misschien de strakke stammen van beuken te verbeelden.

Ook al is het gemeenschappelijk onderwerp het landschap, qua voorstelling zeer verschillend door beide kunstenaars uitgewerkt, de beleving ervan verraadt echter een overeenkomstig uitgangspunt. Hoe kan je de pracht van de natuur, het leven, haar kwetsbaarheid, wildheid en vergankelijkheid zó verbeelden dat ook de toeschouwer, al is het maar voor even, stil valt.

Nieuws

menu