Wouter Westrate en Nicolle Jacobs bij hun woning.

De buren van: ‘We overleven zelfs Ikea!’

Wouter Westrate en Nicolle Jacobs bij hun woning. Foto: Wim Goedhart

„Ik ben hier de lulhannes, hij is de rust zelve”, knikt Nicolle Jacobs (48) lachend richting haar partner Wouter, als ze vertelt wie in huis het meeste praat. Hij vult aan: „En zij is mijn steun en toeverlaat, zonder haar ben ik een stuurloos schip.”

Een ideaal koppel dus, kan al snel worden geconcludeerd. Want ook klussen gaat ze samen goed af. Nicolle: „We overleven zelfs Ikea! Wouter neemt altijd de versnelde route en als we elkaar kwijt zijn, bellen we even. Ik hoef hem nog net niet te laten omroepen! Gelukkig kun je bij Ikea overal zitten!”

De zon schijnt door de ramen als aan de woonkamertafel de koffie met cake wordt geserveerd. Vijfentwintig jaar nu, woont Wouter Westrate (53) op deze fraaie plek aan Kolderveen 38. Een historische woning uit 1882 aan de Nijeveense lintbebouwing, volledig verbouwd, vernieuwd en ideaal gemaakt voor de woonplek van Wouter, Nicolle en dochter Isabelle (15). Wouter: „Wel direct aan de straat, maar ja, dan hoef ik niks te doen aan de voortuin!”

Bedrijfsuitje

Wouter, geboren in Heerde, woonde na een stukgelopen relatie alleen in Kolderveen toen hij bijna twintig jaar geleden op het circuit van Zandvoort tijdens een bedrijfsuitje Nicolle ontmoette. „Wij hadden jullie uitgenodigd, toch?,” zegt Nicolle, sales manager bij Supplies Service Partner in Moordrecht. „Iemand zei dat Wouter weleens een leuke man voor me kon zijn. Nou, die had dat goed gezien.”

Nicolle is geboren in Heerlen en opgegroeid in Rotterdam. Een overgang naar Kolderveen was daarom geen abc’tje. Toch besloot het duo een einde te maken aan het heen en weer gereis en kwam Nicolle naar Drenthe. „Ik heb heel erg moeten wennen. Hartje Rotterdam verlaten was een aderlating. Hier kwamen vijf auto’s, twee trekkers en een paar koeien door de straat. Maar ik nam het besluit: ik móet gaan aarden. Isabelle ging naar school en ik ging in de ouderraad en daarna ging Isabelle op korfbal en raakte ik betrokken bij DOS’46.” Na jaren activiteitencommissie heeft ze sinds kort zitting in het bestuur en doet ze bij de coronatesten van de spelers van de A-selectie de administratie. „Maar ik heb zelf niet gekorfbald, je blijft een buitenstaander. Je hoort het natuurlijk direct aan mijn accent.”

Ook Wouter levert zijn bijdragen aan de plaatselijke korfbalclub. Samen hebben ze al de nodige bardiensten gedraaid. Tot in de late uurtjes. „Tot je iedereen er eindelijk krijgt uitgeveegd,” lacht Wouter over de nodige feestjes. „En dan moet wij nog schoonmaken. Maar we vinden het hartstikke leuk hoor, anders zouden we het niet doen. Je bent er alleen de volgende dag een beetje slecht van!”

Beide kuiten onder handen nemen

Wouter kan de spelers van DOS’46 ook op een andere manier gelukkig maken. Zo maakt topkorfballer Max Malestein, die de afgelopen weken kampte met een hardnekkige kuitblessure en daar nog steeds gevolgen van ondervindt, optimaal gebruik van de diensten van Wouter als masseur. „Een fysiotherapeut behandelt zo’n blessure natuurlijk heel goed, maar heel gericht. Ik pak dan beide kuiten even aan. Max is er heel gelukkig mee. Ik denk dat het sowieso goed is voor spelers, ongeacht of ze een blessure hebben, dat ze zich regelmatig laten masseren. Vocht gaat uit je lichaam en een massage zorgt ook voor ontspanning en maakt emoties los.”

Twee jaar geleden startte Wouter aan huis zijn praktijk Relax massages. „Het begon net vlot te lopen en niet gek veel daarna moest ik dicht vanwege corona. Ik had gedacht dat dat een weekje of twee zou duren, maar het ging helemaal de verkeerde kant op. Tegen de zomer kon ik weer open, maar dat is sowieso een lastige periode. Toen moesten we dicht en nu ben ik weer een paar weken open. Het is grappig, mensen komen hier binnen en geven al nauwelijks een hand meer. Dan zeg ik: ‘Wat denk je dat ik zo met mijn handen ga doen?’ Die gewoonte zit er al zo in. Ik maak er een compleet ontspannende behandeling van. Veel mensen kampen met nekklachten, ook veel klachten worden veroorzaakt door het thuiswerken. Ik behandel met veel rust. Veel cliënten zijn druk als ze hier binnenkomen, maar ik voel hen ontspannen als ik aan het werk ben. Vooral bij het aanraken van handen en voeten komen mensen tot rust. Ze kunnen er zelfs emotioneel van worden, als ze zich na de massage fit voelen.”

‘Gevoelig voor prikkels’

Ook voor deze drie gezinsleden aan Kolderveen geldt dat ze vanwege de coronacrisis al lange tijd met elkaar thuis zitten. „We kunnen goed thuis zijn. We zijn alle drie gevoelig voor prikkels,” vertelt Nicolle. Het meest ontspannende voor het gezin zou op dit moment hoogstwaarschijnlijk een lekkere skivakantie zijn. Een sport waarvoor Isabelle zoveel talent bleek te hebben, dat ze het al heeft gered tot het wedstrijdskiën.

Wouter: „Ze was 3 jaar toen ze voor het eerst mee ging. We zagen dat ze zo snel leerde dat ze al snel privélessen kreeg.” Een leraar pikte haar eruit en inmiddels draait Isabelle haar hand niet om voor een slalom of reuzenslalom. Isabelle is lid van een skiclub in Nederland die een eigen berg heeft in Flagau in de Oostenrijkse deelstaat Salzburg, zoals ook andere skiclubs een eigen berg hebben. Op de verschillende bergen worden wedstrijden tegen elkaar georganiseerd. „Alle wedstrijden zijn nu afgelast. Ja, ontzettend jammer, voor ons alle drie. Op dit moment zou ik er alles voor laten om te gaan skiën.”