Kindercoach Annet Clarijs in haar praktijk. 

Kindercoach Annet Clarijs snakt naar meer bewegingsvrijheid: ‘Kijken naar de lichtpuntjes’

Kindercoach Annet Clarijs in haar praktijk.  Wim Goedhart

Tuk – Oostwold 5 in Tuk, lekker dichtbij de natuur, is voor haar niet alleen een fijn plekje omdat ze zo van wandelen houdt. De natuur is ook een heerlijke plek om met kinderen aan de slag te gaan, weet kindercoach Annet Clarijs (45).

„Wandelen helpt om vrijuit te kunnen praten. Je hoeft elkaar niet aan te kijken.” Maar momenteel is het stil in praktijk De Spiegel. Het blijkt dat ouders er in de coronacrisis niet snel voor kiezen om met een probleem bij haar aan te kloppen. „Wat ik vooral mis? De verbinding met kinderen en ouders. Verbinding, dat woord zul je me wel vaker horen zeggen!,” lacht ze hartelijk.

Vlak voor de lockdown rondde Annet net enkele trajecten met kinderen af. Toen werd het rustig in haar praktijk aan huis. „Ik snap het wel hoor, dat ouders ervoor kiezen om niet te komen. Ten eerste zullen ze het thuis wel druk hebben met thuisonderwijs en alle ballen in de lucht houden. En misschien komen ze liever ook niet in de praktijk, omdat ze zich niet prettig voelen in de ruimte. Kinderen zijn heel loyaal aan hun ouders. Misschien zitten ze wel ergens mee, maar besluiten ze om er maar niets van te zeggen, omdat mama het al zo druk heeft. Maar laat duidelijk zijn: welkom zijn ze wel! De deur staat altijd open! De coaching in de natuur gaat ook gewoon door. Ouders mogen me altijd bellen. Soms is het weleens lekker om gewoon even tegen iemand aan te babbelen. Wat mij betreft, ga ik morgen weer met een kind aan de slag. Ik sta te springen om meer bewegingsvrijheid, want ik doe de coaching met alle liefde. Het is bijna geen werk meer.”

Verschillende problemen

Sinds 2015 is Annet Clarijs werkzaam als kindercoach voor kinderen in de basisschoolleeftijd vanaf ongeveer 7 jaar. In haar woning aan Oostwold in Tuk runt ze De Spiegel Kindercoaching. In alle rust ontvangt ze hier kinderen en ouders met diverse hulpvragen. Annet: „Ik heb het liever over wensen dan over hulpvragen.” Boosheid, verdriet, pestgedrag, onzekerheid; er kan van alles aan de hand zijn waardoor kinderen niet lekker in hun vel zitten.

„De problemen waar mensen mee komen, zijn heel breed. Vaak is het zo dat er iets is, waar ouders de vinger niet op kunnen leggen. Een scheiding of een ouder die chronisch ziek is, kan de oorzaak zijn. Die ontwikkelingen doen heel veel met de emoties van kinderen. Ook kinderen kunnen aangeven: Ik voel van alles, maar ik weet niet wat.”

Creativiteit in coaching

Annets specialisme is creativiteit in coaching. „Creatief bezig zijn, zorgt voor een diepere laag. Het kan gaan om tekenen, schilderen, kleien, muziek maken. Als je ergens geen woorden aan kunt geven, kun je het wellicht wel op een creatieve manier uiten. Stel dat een kind het lastig vindt om te spelen op het schoolplein, vaak aan de kant staat en niet durft te vragen om mee te mogen doen. Het voelt of er iets om me heen zit, kan hij of zij aangeven. Dat kan in een tekening tot uiting komen in een cirkel om het lichaam heen. En in die cirkel komt dan een deurtje, die eerst op een kier staat en daarna steeds verder opengaat.”

Creatief bezig zijn is juist in deze tijd heel belangrijk, vindt Annet. „Ik zie het aan mijn dochters van 13 en 16 jaar, alles gaat online. Ze volgen de lessen online en in de pauze zoeken ze elkaar ook online op waar ze normaal gesproken met elkaar in de aula zitten. Ze zitten veel te lang achter de laptop.”

Stilzitten is niks voor kinderen

En stilzitten, zo weet Annet, daar zijn kinderen niet voor gemaakt. „Ze moeten hun bewegingsvrijheid creëren. Eigenlijk moeten ze in de pauzes even naar buiten. Wandelen of een rondje rennen. Ze zijn al constant met hun hoofd bezig. De wereld rommelt aan alle kanten, maar het moet niet normaal worden om ons leven zo te leven. Hoe je het beste met kinderen om kunt gaan in deze extreme situatie? Je moet in ieder geval de communicatie openhouden. Je moet ze niet overvoeren met nieuws. Het journaal staat aan, je praat er als ouders over, dat horen ze allemaal. Maar je moet wel eerlijk zijn, niet doen of er niets aan de hand is. Uitleg is heel belangrijk, zodat kinderen niet in hun angst kruipen. Als ze opa en oma een tijdje niet kunnen zien, moet je daar op een creatieve manier mee omgaan. Beeldbellen, een tekening maken, iets voor hen bakken. Het wereldje is op dit moment klein, dan moet je de verbinding op een andere manier in stand houden.”

Veel emoties

Annet vermoedt dat ze het – als Nederland weer wat meer opengaat - weleens extra druk zou kunnen krijgen. „Ik denk dat veel kinderen met emoties blijven zitten. Er wordt veel van hun veerkracht gevraagd. Eerst moesten ze wennen aan thuis, straks moeten ze weer wennen aan school. Opnieuw op zoek naar hun plekje in de klas. Dat is veel schakelen voor kinderen.”

„Ik hoorde Mark Rutte van de week zeggen: Er is licht aan het eind van de tunnel. Maar het is juist zo belangrijk dat er ook onderweg licht is. Stel het niet zo zwart-wit, zie ook de leuke dingen. Bijvoorbeeld dat je lekker hebt gekletst met vrienden of dat de zon scheen vandaag. Kijk naar de lichtpuntjes. Dan hoop ik snel weer een lichtpuntje te zijn voor ouders en kinderen.”