Van links naar rechts: secretaris Jan Ligthart, het jongste lid Mees Walpoott en voorzitter Koen Walpoott. ‘Duiken kan al vanaf je achtste. Op onze site kun je nu een speciale actie vinden, namelijk een introductieduik’, aldus de voorzitter.

Duikvereniging Steenwijkerland zoekt het vooral in gezelligheid

Van links naar rechts: secretaris Jan Ligthart, het jongste lid Mees Walpoott en voorzitter Koen Walpoott. ‘Duiken kan al vanaf je achtste. Op onze site kun je nu een speciale actie vinden, namelijk een introductieduik’, aldus de voorzitter. Martijn Bijzitter

Steenwijk - Groeien om het groeien is niet de bedoeling, maar wat meer leden om zo de kosten nog wat meer te kunnen drukken: dat zien ze wél zitten bij Duikvereniging Steenwijkerland.

„Daarom is er ook een speciale ledenactie, die op onze website staat aangegeven”, stelt voorzitter, instructeur en medeoprichter Koen Walpoott. „Het mooie van duiken is de voorpret, de gezamenlijke beleving onder water en de napret.”

Duikbrevet

Walpoott (40) is een ervaren duiker. Hij werd op zeventienjarige leeftijd door zijn vader getrakteerd op de mogelijkheid een duikbrevet te behalen. Dat stond de Steenwijker wel aan. Duiken is voor hem een prachtige combinatie van vele onderdelen. „Allereerst is het heel relaxed. Ik ben erg geïnteresseerd in biologie in de flora en fauna, maar ben ook bezig om het duiken natuurkundig te benaderen om ervan te leren, dingen te berekenen en uit te proberen. Denk alleen maar aan het duiken naar wrakken. Dat is supergaaf. Er valt zóveel te beleven onder water. Ik vergelijk het weleens met een astronaut die in de ruimte zweeft.”

Genieten

De voorliefde voor de duiksport en alles daaromheen, vertaalde zich in 2012 in de oprichting van Duikvereniging Steenwijkerland. Dat deed Walpoott, die geboren werd in duikprovincie Zeeland, samen met Dennis Frederiks en Harold Bijlsma. „We gaven duikles op commerciële basis en dat betekende toch tijd is geld. We wilden juist meer relaxen, minder letten op de tijd en vooral meer genieten. Ook wilden we kijken of we de kosten wat lager konden houden. Daarom zijn we een vereniging begonnen. Letterlijk met zijn drieën. Vervolgens zijn we wat cursisten gaan zoeken, want op die manier konden zij goedkoper een opleiding volgen en hadden wij meer leden. Inmiddels zitten we op zo’n 35 leden, onder wie een aantal vrouwen. Het is niet onze ambitie om in, zeg maar, drie jaar tijd te groeien naar bijvoorbeeld 100 leden. We houden elkaar op de hoogte via een appgroep. Zo blijven we in contact met elkaar. Wat we willen, is die gezelligheid behouden. Dat kán ook bij ons, omdat iedereen met een verschillend doel duikt. De een wil voor de fun vissen spotten, anderen willen naar een speciale diepte duiken en weer andere duikers willen iets onderzoeken, omdat ze weten dat er mogelijk iets onder water ligt. Waar we zoal duiken? Dat kan bijna overal, mits de flora en fauna een beetje in evenwicht zijn en het water niet te troebel is, maar wel diep genoeg.”

Barbecue

Zo duiken ze in de Casteleijnsplas bij Emmeloord, en in Engelgaarde bij Ruinerwold, maar ook in Joure en Zwolle. „Dat doen we ook in deze coronatijd. We kunnen blijven duiken. Alleen buiten weliswaar. De echte diehards doen dat overigens altijd. We hebben allemaal onze eigen ademhalingsapparatuur. Theorielessen geven we online. In de winter zijn we normaal gesproken eenmaal in de twee weken actief in zwembad De Waterwyck. Daar houden we ook altijd onze praktijkcursussen. Het is er warm, je kunt er staan, je hebt goed zicht en er zijn mensen genoeg om je heen. Dus voor een eerste les en kennismaking met de duiksport is het ideaal. Je hoeft ook niet meteen een complete uitrusting te kopen, want bij ons kun je duikspullen lenen. Alles wordt opgeslagen in een zeecontainer op sportpark De Gagels, waar ook perslucht is te verkrijgen. Het is allemaal heel gemoedelijk bij ons. Bijvoorbeeld als we met z’n allen een weekend gaan duiken in Zeeland. De barbecue gaat dan mee en je zou bijna vergeten dat we ernaartoe gaan om te duiken. Die sfeer vinden we heel belangrijk en moet vooral zo blijven.”

Handen

Een kind mag duiken vanaf z’n achtste jaar. „Het mooie is dat we twee jeugdleden hebben van negen jaar”, zo gaat Walpoott verder. „Het oudste lid is ver boven de vijftig. Sommige leden zijn heel fanatiek en duiken als het kan iedere week. Anderen zijn alleen lid om in het buitenland te kunnen duiken. In Egypte kun je heel mooi duiken. Zelf ben ik vorig jaar op de Filipijnen geweest. Bij duiken is het ook niet zo van: zo moet het en zo moet het niet. Het gaat erom dat je verstandige beslissingen neemt, relaxed bent en vertrouwen hebt in elkaar. Sommige duikers moet je afremmen, anderen moet je juist weer wat aansporen. Dat maakt de duiksport ook zo mooi. Je beleeft samen iets onder water, in een heel andere wereld. Maar op dat moment kun je dat niet bespreken, maar alleen iets met je handen duidelijk maken of soms met een gezichtsuitdrukking. Het gaat dus niet alleen om de beleving wanneer je onder water bent, maar zeker ook om die achteraf.”

Fouten

Tot slot: de duiksport en het belang van veiligheid. Walpoott, zo ervaren als wat, weer er alles van en licht het maar al te graag toe: „Ik durf wel te stellen dat duiken een heel veilige sport is. Zo werken we altijd met buddy’s . Je duikt elke keer met z’n tweeën. Vooraf controleren we alles, daar besteden we echt heel veel aandacht aan. Een kwestie van oefenen, herhalen en checken. Er wordt iedere dag zóveel gedoken. Alleen als het niet goed afloopt, lezen of horen we dat. Dat heeft vaak te maken met stomme fouten of afspraken die vergeten worden. Bijvoorbeeld door dieper te duiken dan vooraf is afgesproken. Laat ik het zo zeggen: als het misgaat, dan moet je zelf wel heel veel fouten hebben gemaakt.”