Bridget Portijk aan het oefenen op een ijsspeedwaymotor op het IJsselmeer nabij het Friese Zurich.

Fanatieke Bridget Portijk (16) uit Tuk leeft zich uit op ijsspeedwaymotor: 'Op de crossmotor rijd ik het liefst in Spanje'

Bridget Portijk aan het oefenen op een ijsspeedwaymotor op het IJsselmeer nabij het Friese Zurich. Foto: Foto: Jesper Veldhuizen

„Op naar Spanje”, zegt Bridget Portijk vrolijk. Ze kijkt vol trots naar haar nieuwe Kawasaki viertakt 250cc crossmotor. „Ja dit is even wat anders dan de KTM 85cc van vroeger.” De motorfiets beleeft deze week op Spaanse bodem zijn vuurdoop. „Lekker ruim een week trainen op de circuits van Red-Sand in de buurt van Valencia, en daarna gaan we naar Barcelona. Het circuit van Barcelona-Catalunya. Daar ligt het motorsportcircuit naast het autosportcircuit. Vorig jaar heb ik daar ook heerlijk getraind.”

Tijdens de natuurijsperiode mocht ze gasgeven op een ijsspeedwaymotor. „Dat was ook een hele toffe ervaring.” Pa en ma, Arjen en Patricia, hebben de camper al volgeladen om af te reizen naar het zonnige zuiden. „Een lekker temperatuurtje om te trainen. Het wordt daar de komende dagen een graadje of twintig”, zegt Arjen. In de hand een map vol papieren. „Want het is in coronatijd nog niet zo eenvoudig om de grens over te steken. We hebben papieren van de Belgische, Franse en Spaanse autoriteiten dat we daar mogen verblijven. Ook is er goedkeuring van de circuits om er te kunnen trainen.”

Ook Bridget heeft zich goed verdiept in de voor Spanje geldende coronaregels. „Je moet op straat een mondkapje dragen. Campings, restaurants en hotels zijn open, dat is wel fijn. Maar ach, we slapen met ons drieën in de camper en nemen een gasstelletje mee.”

2020 snel vergeten

Zoals zovelen wil ook de 16-jarige Tukse het dramatische jaar 2020 het liefst zo snel mogelijk vergeten. „Veel getraind, maar wedstrijden gingen niet door. In het najaar had ik mijn debuut kunnen maken op het EK dames. Er werden daarvoor alsnog drie wedstrijden verreden, maar die heb ik laten schieten.” Dat had alles te maken met een knieblessure. „Afkloppen, maar ik ben eigenlijk nooit geblesseerd. Door een valpartij met de motor kreeg ik last van mijn rechterknie. Een oude blessure. Een snelle oproep voor een operatie heb ik meteen met beide handen aangegrepen. Anders was ik mogelijk vanwege corona op een wachtlijst gekomen en had het heel lang kunnen duren.”

De knie is weer tiptop in orde. „Geen last meer, ik heb zoveel zin om weer te gaan crossen. Trainen in Nederland mag ook. „Maar de omstandigheden zijn hier in deze periode van het jaar een stuk minder. Drassige banen door het vochtige weer. Ook zijn de circuits in Spanje een stuk uitdagender. De bulten zijn hier wat flauw, daar heb je veel meer hoogteverschillen.” Ze maakt deel uit van het RT motorsportteam, een Nederlands-Duitse formatie.

Komen er wedstrijden?

Trainen is leuk, maar het ultieme is wedstrijden rijden. En de vraag is of er veel wedstrijden komen, nu corona nog steeds stevig in het zadel zit. „Het EK staat al op losse schroeven. Erg onzeker of dit doorgaat, omdat je dan veel reisbewegingen door Europa krijgt. Er staan tot nu toe slechts twee wedstrijden op de agenda. In Nederland op het circuit van Reusel en het Franse Wingles.” Ook wil ze wedstrijden rijden voor het NK van de MON, wat staat voor Motorsport Organisatie Nederland. Van deze organisatie is nog geen kalender zichtbaar. Hoopvoller is ze gestemd over de wedstrijdenreeks voor het ONK. Want die agenda is al rijkelijk gevuld. De start van het seizoen staat daar gepland in Boekel op 13 maart, maar of dat allemaal mag? „Verder twee keer Heerde, Marum, Rhenen, Axel, Geldermalsen en Westerbork.” Voor een leerling van het CIOS in Heerenveen is het nooit een groot probleem om vrij te krijgen voor trainingen en wedstrijden. „Deze trainingsweek valt overigens in de voorjaarsvakantie”, merkt ze op. Op het CIOS volgt ze de opleiding medewerker sport en recreatie. „Ik wil straks het liefst bewegingslessen geven aan mensen in gevangenissen. Dat lijkt me leuk. De marechaussee lijkt me ook wel wat.”

IJsspeedway

Tijdens de natuurijsperiode mocht ze op het IJsselmeer nabij het Friese Zurich kennismaken met ijsspeedway. Een heerlijk verzetje in coronatijd. „Een gave sport. Ik bezoek al jaren de wedstrijden om de Roelof Thijs bokaal. Van de Friese ijsspeedwaycoureur Simon Reitsma kreeg ik een uitnodiging om een keer mee te doen. Daar heb ik natuurlijk ‘ja’ op gezegd.” Simon en zijn zoon Sebastian lagen in de bochten zo ongeveer plat op het ijs. „Dat lukte mij niet hoor, maar hard ging het wel. Hoe hoog mijn snelheid lag? Geen idee, maar het was zo geweldig mooi. Ja dat wil ik zeker nog wel een keer opnieuw beleven.”