Jan van Esseveld is sinds zes jaar de voorzitter van zeilvereniging Belterwiede.

ZV Belterwiede ziet zichzelf meer als een watersportvereniging

Jan van Esseveld is sinds zes jaar de voorzitter van zeilvereniging Belterwiede. Frens Jansen

Wanneperveen - ‘We zijn de watersportvereniging in de Kop van Overijssel. Daar waar iedereen meetelt’, zo luidt de openingszin op de website van de zeilvereniging Belterwiede uit Wanneperveen.

Voorzitter Jan van Esseveld: „We hebben zo’n 170 leden. Niet alleen uit de directe omgeving, maar ook bijvoorbeeld uit de omgeving van Eindhoven en de Veluwe. Zelf woon ik in Enschede. Het mooie is dat iedereen elkaar kent, al was het alleen maar van het zwaaien.”

Steeds fanatieker

Hij is zo’n tien jaar bestuurslid, waarvan de laatste zes als voorzitter van deze vereniging die in 1949 als toerclub werd opgericht. Hoe komt een oosterling terecht in de Kop van Overijssel? „Mijn vader was technicus en iemand die bootjes bouwde. Zo leerde ik hoe ik een modelbootje kon besturen en is de liefde ontstaan. Vervolgens kocht hij een zeilbootje, wat in die tijd tevens dienstdeed als bagagewagen. Mijn vader, mijn zwager en ik werden er steeds fanatieker in. Er kwam een spanker en we gingen varen in de buurt van Wanneperveen. We hebben daar op een gegeven moment maar een caravan neergezet, zodat we niet elke keer heen en weer hoefden te rijden. Dan gingen we er met de familie naartoe. Je was de hele dag samen, op en rond het water, met zeilen als onderdeel van het gezin. Het is een sport, maar voor mij is zeilen ook het leven langs het water. Een soort levenswijze. We zagen toen dat er ook wedstrijden werden georganiseerd en gingen navraag doen. Zo ben ik in contact gekomen met de zeilvereniging Belterwiede. Het zeilen heb ik overigens zélf geleerd. Ik heb nooit les gehad en het van horen zeggen onder de knie gekregen. Natuurlijk leer je vooral door dingen te dóen, maar het is ook wel handig om iemand te hebben die jou les kan geven.”

Verliefd

„Zeilen is een materialistische sport. Je hebt heel veel bootjes en op een gegeven moment word je verliefd op een bootje en dat schaf je dan aan”, zo gaat de voorzitter verder. „Zelf had ik ook een spanker, daarmee heb ik veel gevaren. Samen met mijn kinderen. Nu heb ik een O-jol, dat is een boot die ooit ontworpen is voor de Olympische Spelen van 1936. Met je boot varen is tevens de strijd tegen de elementen water en wind. Daar ben je eigenlijk altijd heel druk mee bezig. Niet alleen op, maar ook rond het water. Dat geeft mij heel veel plezier en maakt zeilen juist zo mooi.”

Hoe mooi de zeilsport ook is (in al zijn plezier, pracht en praal, en dat laatste geldt zeker voor de omgeving): ook deze watersportvereniging kreeg te maken met de coronamaatregelen. „We zijn een heel actieve vereniging. Je kunt bij ons toertochtjes maken en voor de gezelligheid gaan zeilen, maar ook meedoen aan wedstrijden. Bij ons is van alles te doen en heerst nog een beetje de sfeer van de jaren vijftig, zestig. Ongedwongen en je hoeft niets, dat wil zeggen: je bent niet verplicht om aan activiteiten mee te doen. Tegelijkertijd léven we ook van die activiteiten. Dat is ook iets dat wel bij de watersporter past. Die wil bezig zijn, niet alleen zeilen in ons geval, maar er ook iets bij doen. Als leden iets willen organiseren, dan kan dat gewoon. Ik heb laatst eens gekeken en toen zag ik dat zo’n zeventig leden van ons zich afgelopen jaar actief hebben ingezet als vrijwilliger bij het organiseren van activiteiten, waaronder wedstrijden. Daar ben ik heel blij mee. Net zo blij als dat we in 2020 het Nederlands kampioenschap 16 m2 hebben kunnen organiseren, toen in coronatijd de maatregelen wat versoepeld waren. Dat waren drie heerlijke dagen, met een goede sfeer en veel gezelligheid. Het NOC*NSF had de nodige maatregelen afgekondigd en we waren solidair, maar zodra het kon zijn we heel snel weer met de activiteiten begonnen, zoals de jeugdtrainingen en de eerste wedstrijdjes.”

Waterplanten

„Daarbij is een goede samenwerking van belang, zoals met de gemeente Steenwijkerland. Zo heeft de wethouder tijdens dat landelijk kampioenschap de race geopend en ook meegevaren op de startboot. Alice Doze, eigenares van de jachthaven, zag erop toe dat alles goed verliep. En dat vind ik wel heel belangrijk. We hebben geen eigen jachthaven en ook geen eigen clubgebouw. Ik zeg weleens: we hebben als vereniging de mooiste locatie en de beste catering. Dat betekent wel dat we als watersportvereniging onderdeel van de omgeving en gemeenschap zijn. En dat houdt weer in dat een goede samenwerking met bijvoorbeeld de horeca, campings en jachthavens heel belangrijk is. Net als met de gemeente, als het bijvoorbeeld gaat om het maaien van de waterplanten. Daar zetten we als vereniging behoorlijk op in.”

Waar ZV Belterwiede eveneens op wil inzetten, is het behoud van jeugdleden. „We zijn aan het kijken naar welke activiteiten we willen blijven aanbieden. We geven instructeur- en rescuetrainingen, maar we tonen bijvoorbeeld ook hoe je een wedstrijd organiseert. Volwassen kunnen bij ons zeillessen krijgen en dat geldt uiteraard ook voor de jeugd. Nu zijn er zo’n 50 jeugdleden lid en een aantal geeft de allerjongsten ook les, maar we zien toch wel dat ze in de puberteit vaak wat anders gaan doen. Wel weten we dat jongeren juist heel graag toeractiviteiten willen doen en niet zozeer geïnteresseerd meer zijn in alleen wedstrijden. Misschien moeten we daar als watersportvereniging nog wat meer op inspelen.”