Atie Klarenberg en Patrick Hoogendijk knokken al jaren tegen kanker: 'Pan en Deksel berg op voor goed doel'

Een bijzonder stel vormen Patrick Hoogendijk (45) en Atie Klarenberg (55); al is het alleen al omdat ze in Steenwijk als Pan (Patrick) en Deksel (Atie) door het leven gaan. Een leven dat ook wordt gekenmerkt door een constant gevecht tegen kanker.

Atie en Patrick in de tuin achter hun huis in Steenwijk.

Atie en Patrick in de tuin achter hun huis in Steenwijk. foto: Roel Kleine

Samen knokken ze al jarenlang tegen de gevreesde ziekte en op 29 oktober gaan ze ook samen de Mont Ventoux op lopen om geld in te zamelen voor Interaktcontour (zorg voor mensen met hersenletsel) en stichting De Lotgenoten.

Positieve mindset

Patrick werd al jong getroffen – op 8-jarige leeftijd - door een zeldzame vorm van kanker in de hersenen, medulloblastoom geheten; overlevingskans 10 procent. „Dus eigenlijk niet”, zegt de Steenwijker 37 jaar later. „Maar zie ik ben er nog steeds”, lacht Patrick, die alles altijd van de positieve kant bekijkt. Dat wil overigens niet zeggen dat hij doorgaans alleen maar goed geluimd is. „Het lijkt allemaal geweldig, maar ik ben snel vermoeid, heb last van stemmingswisselingen, ben het licht in een oog bijna kwijt, mijn spraak is aangetast, heb last van zenuwpijnen en er zijn dagen dat ik geen zin heb om op te staan. Gelukkig heb ik een positieve mindset. Ik kan niet in een hoekje gaan zitten, daar word je echt niet vrolijk van.”

Sportief

Wat de Steenwijker, die zijn baan in de horeca door de ziekte er aan moest geven, op de been houdt is sportief bezig zijn. Liefst vier keer in de week zet hij lijf en leden aan het werk in de sportschool door te fitnessen en te zwemmen. Door regelmatig met de hond te lopen doet hij er nog een schepje bovenop.

Maar op zeer jonge leeftijd sloeg het noodlot bij hem al toe. „Mijn oog trok dicht en we zijn toen naar de huisarts gegaan”, herinnert hij zich het begin van de ziekte. Ik had verder niet de bekende symptomen die bij deze vorm van kanker horen. Ik heb er dan ook een half jaar meegelopen zonder dat er verder iets aan werd gedaan”. Toen daarna werd ontdekt dat de oorzaak van de klachten voortkwam uit de hersentumor bleek ook nog eens dat de kanker was uitgezaaid in Patricks’ rug. „Uit de scan werd duidelijk dat er zo’n kogel in mijn hersenen zat” waarna Patrick met zijn handen laat zien hoe groot de kwaadaardige tumor was. „In het ziekenhuis in Amsterdam stonden de artsen met de mond vol tanden over wat ze zagen. De kogel in mijn hoofd was echter niet meer operabel, ze konden hem niet weghalen.”

Artsen staan versteld

Patrick ging daarna het traject van chemotherapie en bestralingen in. „Ik was op een gegeven moment uitbehandeld, maar ik bleef er voor gaan. Ben altijd positief gebleven”, zegt hij over die periode. Een laatste noodgreep was het inschakelen van een natuurgenezer. En terwijl de medici Patrick al hadden opgegeven begon de tumor op wonderbaarlijke wijze te slinken. Sterker nog de tumor verdween helemaal, net als de uitzaaiingen. Patrick denkt overigens dat niet alleen de natuurgenezer, maar ook chemobehandelingen en bestralingen daaraan hebben bijgedragen. „Elke keer als ik voor een controle kom in het ziekenhuis staan de artsen nog steeds versteld dat ik er nog ben”, zegt Patrick.

Pech

Het noodlot sloeg echter jaren later opnieuw toe. Weer waren het zijn hersenen waar liefst vier, zij het dit keer goedaardige – tumoren zich hadden genesteld. Dat overkwam Patrick op 30-jarige leeftijd. Hij heeft over een periode van 15 jaar opnieuw bestralingen ondergaan en is drie keer geopereerd. Ook hiervan genas Patrick. Toch bleef de Steenwijker achtervolgd door pech. Toen hij nog werkzaam was in de horeca in Zwitserland maakte hij een fatale val op een snowboard waaraan hij een hersenbloeding overhield en drie jaar geleden werd ‘Pan’ tot overmaat van ramp getroffen door een hersenstaminfarct. „Zo’n 75 procent van degenen die dat overkomt overleeft het niet”, geeft Patrick aan hoeveel geluk hij heeft gehad dat hij het infarct wel heeft doorstaan.

Bij Atie, met wie Patrick twee jaar geleden in het huwelijk trad, werd in 2012 een agressieve vorm van borstkanker vastgesteld. Een operatie alsmede chemotherapie en bestralingen hebben haar geholpen om van de kanker te genezen. Atie werkt (op een notariskantoor in Zwolle) ook weer volop in tegenstelling tot Patrick, die arbeidsongeschikt werd verklaard.

Al twee keer de Mont Ventoux beklommen

Ze zegt tijdens haar ziekte en ook daarna veel steun te hebben ondervonden van Intermezzo Zwolle, een nazorgcentrum voor mensen met kanker. Atie is veel blijven sporten, ook tijdens de periode dat ze met chemotherapie werd behandeld. „Samen sporten doet ook veel met je geest. Mijn conditie ging er zelfs op vooruit tijdens de chemo. Ik ben er van overtuigd dat sportief bezig zijn de kans op kanker vermindert”, stelt de Steenwijkse, die overigens al twee keer de Mont Ventoux in Frankrijk heeft beklommen.

Patrick is eveneens vol lof over de steun die hij ondervindt van Interaktcontour in Steenwijk. Al een aantal jaren maakt hij gebruik van de sportfaciliteiten die het zorgcentrum biedt. “En als ik een keer afwezig ben word ik gebeld door iemand van Interaktcontour die vraagt waar ik ben. Ze motiveren en steunen mij geweldig. Als ik er ben wil ik ook laten zien dat ik er niet kom om koffie te drinken, maar om te sporten. Op mijn beurt probeer ik ook weer een motivator zijn, want er is meer na hersenletsel”, beklemtoont Patrick.