Beetje zelfbeheersing scheelt de helft. Cabaret Twee Recht Twee Averecht staat drie keer voor uitverkochte zaal in Café de Steen

Lucina, Janet en Alie van Twee Recht Twee Averecht. Foto: Sieb van der Laan

Na twee jaar een voorstelling op de plank te hebben gehad mocht het weer: optreden voor publiek en wat hadden ze er een zin in. Afgelopen weekend stonden Lucina, Janet, Janet en Alie van het viertal Twee Recht Twee Averecht voor een volle bak in Café de Steen in Willemsoord.

„Het heeft even geduurd, maar hier zijn we dan”, zongen de dames; om naadloos over te gaan op allerlei vormen van schaamte die ons heden ten dage parten speelt. De dames steggelden over een tassie wat niet een gewoon tassie zou zijn, maar volgens de eigenaresse ervan ‘een beleving en je krijgt er ook nog een personal coach bij, die de deur voor je openhoudt’. Kan ook bijna niet anders, want het ding bleek een heuse ‘Louis Vuitton’ van 1700 euro. Toen Lucina dat hoorde viel ze van haar stoel en zei ze: „welke inenting hebbie had??” Alie vond dat dat geld ook wel naar giro 555 had gekund.


Het liedje over de snel veranderende maatschappij en over hoe deze gerobotiseerd wordt gaf een donker kijkje in de toekomst en maakte indruk. Het is natuurlijk ook wel bijzonder dat de chirurg in Japan op afstand instructies geeft aan een Nederlandse collega om een operatie uit te laten voeren door middel van een robot.

De Boney M medley – de dames gekleed in kleurige Afrikaanse kleding - was in de eerste instantie niet meteen te plaatsen, maar uiteindelijk werd die boodschap wel duidelijk: ‘one way ticket to the blues’ was een enkele reis naar ellende. We denken veel te weinig na over onze rijkdom en lopen alleen maar te klagen en te zeuren. Lucina vertelde dat ze naar Senegal op vakantie is geweest en daar de traditionele kledij voor vrouwen had gezien. Ze besloot daarop om de kleding voor de dames aan te schaffen. Uiteindelijk werd haar verteld dat de kledij die ze had gekocht alleen bestemd was voor welgestelde vrouwen. Arme vrouwen droegen deze jurken niet.

Keuzes maken

Platte grappen over de overgang en mannen op leeftijd – inclusief de viagrapil - waren er ook genoeg. Niet vernieuwend, maar het publiek vond het prachtig. Net zoals de grappen over het ‘moeten’ oppassen op de kleinkinderen, omdat de ouders zo nodig naar een meubelboulevard moeten. Dat oppassen zou dan ook weer onder strikte voorwaarden van de ouders moeten. Zo moet de box een verstelbare zijn en de verf die op de box zit moet kindvriendelijk zijn. Lucina verontwaardigd: „Die kinderen van ons hebben alles eraf geknaagd en hadden ook niks!!”

Linksom of rechtsom – en eindigend met mooi liedje over de keuzes die gemaakt worden –: we doen het allemaal zelf. Een beetje zelfbeheersing scheelt de helft. En zo is het.

Nieuws

menu