Column Door de ogen van... André Lampe: Capabele bestuursleden

Elbert Jan Hesse. Martijn Bijzitter

Het voetbalseizoen voor de amateurs is weer begonnen. Gelukkig maar. Na alle coronaperikelen mogen we weer. Samen met enkele ouders neem ik het team van mijn dochter weer onder de hoede.

Eerlijk gezegd: je doet het voor je kind, want er gaat best wel tijd in zitten, maar vergeleken wat anderen allemaal voor de vereniging doen, dan is leider en trainer zijn van een team, peanuts.

Zo stond ik eens in coronatijd nietsvermoedend op een vroege ochtend achter de omheining naar een wedstrijd van de kleine Lampie te kijken en tot mijn grote verbazing zag ik de bestuursleden Elbert Jan Hesse en Dirk Gerrits alweer uit de kantine lopen met een stapel documenten. Als ik deze mannen zou vragen hoeveel tijd en moeite ze samen met de andere zeer betrokken bestuursleden in de club steken, dan kan ik beter zwijgen over mijn bijdrage aan de club. Het mooie aan Hesse en Gerrits is dat ze mij nooit passeren zonder even een praatje te maken. Bij herkenning is er altijd eerst een lach en dan zie ik ze denken: “Och, daar staat die onnozele Lampe ook weer...”

Voorzitter Hesse is een makkelijk benaderbaar mens. Ik heb vroeger nog eens met hem in een elftal gezeten. De flegmatieke snelle linksbuiten van weleer is hedendaags nog steeds flegmatiek, maar de snelheid is uit de benen. Hesse is wel rap van tong en ik heb altijd leuke gesprekken met the chairman van de blauw-gelen.

Dirk Gerrits loopt mij ook nooit ongezien voorbij. Eigenlijk ken ik hem al heel lang. Vroeger kwam hij via mijn broer wel eens bij ons thuis. Wie hem hedendaags ziet lopen, zal het niet geloven, maar Gerrits had vroeger een prachtige mooie bos krullen op het hoofd. Wel heeft hij nog steeds van die pretoogjes.

Hij woonde destijds in Onna. In zijn jeugdjaren voetbalde hij bij VV Steenwijk, een strategische middenvelder, sierlijk à la Andrea Pirlo. Mijn moeder was trouwens zwaar onder de indruk na de eerste ontmoeting met Dirk. “Wat een beschaafde, vriendelijke en welgemanierde jongen is dat” en dat meende ze oprecht. Gerrits moet enigszins aangevoeld hebben dat mijn moeder hem hoog had zitten en dat hij meer dan welkom was in huize Lampe, want bij elke ontmoeting vraagt hij steevast hoe het met mijn moeder gaat. Dirk is net als vroeger nog steeds een beschaafd mens met heldere kijk op zaken.

Ik spreek de wens uit dat deze twee mannen samen met de andere huidige bestuursleden nog lang in hun huidige functie aan de club verbonden zullen blijven. Simpelweg omdat ze zeer capabel zijn en de vereniging op koers houden. Waarvoor hulde…