Column Door de ogen van... André Lampe: Hoop doet leven

André Lampe. Foto: Bergsma Lifestyle

We zijn weer een nieuw jaar in gekatapulteerd en uiteraard wens ik bij deze iedereen een fijn, kleurrijk, maar bovenal, een gezond 2022 toe. Het klinkt als een cliché, dat weet ik, maar vooral een goede gezondheid is naast alles, het mooiste wat je iemand toe kan wensen. Toch zal een ieder naast gezond blijven zijn eigen wensen en hoopvolle verwachtingen hebben in dit nieuwe jaar.

Kijk ik naar mijzelf, dan is mijn grootste wens dat mijn dochter gewoon onderwijs op school kan blijven volgen. Daar gedijt ze het best bij. En verder hoop ik dat we maar snel uit deze vreselijke lockdown komen. Ik leef graag op intuïtie en doe graag dingen die zo in mij opkomen. Dat is door die lockdown en de daarbij horende strikte regels niet meer aan de orde. Leven zonder spontaan iets te ondernemen: ik kan daar slecht tegen, het druist tegen mijn natuur in. Maar zet je het af naar mensen die ondernemer zijn en een eigen bedrijf runnen, dan is mijn irritatie over de lockdown natuurlijk gepiep van niks.

Vreselijk natuurlijk, wat deze mensen al voor de kiezen hebben gehad de afgelopen twee jaar. Ik leef met ze mee en kan hun onbegrip, frustratie, irritatie en afnemende motivatie na twee jaar coronabeperkingen goed voorstellen. Er bestaat altijd de kans dat er naast delta en omikron nog meer varianten van dat vermaledijde Covid 19 ons nog gaan teisteren. We kunnen dan toch niet elke keer weer in strenge lockdown.

‘De Goddelijke Vestingstrijders’

Naast de hierboven beschreven wensen heb ik verder nog twee hoopvolle sportverwachtingen voor dit nieuwe jaar. De één is realistisch, de ander zal niet te realiseren zijn, vrees ik. Allereerst hoop ik dat de hoofdmacht van mijn voetbalclub VV d’Olde Veste’54 het kampioenschap binnen gaat halen en zich daarmee verzekert van promotie naar de hoofdklasse. Ik heb er vertrouwen in. ‘De Godenzonen van Steenwijkerland’, of eigenlijk moet ik zeggen: ‘De Goddelijke Vestingstrijders’ acht ik hiertoe in staat.

Tussen hoop en vrees

Verder hoop ik, dat één van mijn grootste en nog steeds actieve all-time sporthelden, Roger Federer, Wimbledon nog één keer mag winnen. Ik hoop dat vurig, maar weet dat het niet meer gaat gebeuren. Mijn gedachte over Federer is net als de toestand waarin we thans in coronatijden leven en verkeren. We zijn als samenleving tussen hoop en vrees. Corona bepaalt nog steeds hoe wij gedwongen zijn te leven, het haalt niet het beste in ons boven. Maar we gaan met opgeheven hoofd het nieuwe jaar in.

Ik gun iedereen een bliksems mooi 2022.. .Kop d’r veur...

Nieuws

Meest gelezen

menu