ZONL biedt palliatieve zorg met aandacht voor cliënt én mantelzorger: ‘Ik kon me met een gerust hart even terugtrekken’

Mevrouw Boogmans met hond Gigi en palliatief verpleegkundige Paulien van der Vegt. Foto: ZONL

Na 57 jaar huwelijk overlijdt haar maatje, haar alles. Mevrouw Boogmans uit Steenwijk is blij dat haar man Ger zijn laatste dagen door heeft mogen brengen in Hospice Het Riemkehuis. „Ik mis hem vreselijk, maar ik ben wel dankbaar dat hij zijn rust kreeg. En daar heeft de verpleging van Zorggroep Oude en Nieuwe Land, en de vrijwilligers, een grote rol in gespeeld.”

De thuiszorg kwam twee keer per week langs, totdat het opeens snel achteruit ging met meneer Boogmans. Hij was uitbehandeld. „Maar dat wil niet zeggen dat we niets meer kunnen betekenen”, vertelt Paulien van der Vegt, palliatief verpleegkundige bij Zorggroep Oude en Nieuwe Land (ZONL) die in de wijk en in het hospice werkt. „Wij zijn er om dat laatste stukje zo comfortabel mogelijk te maken, voor de cliënt én de mantelzorger.”


Thuis of dichtbij huis
Mensen kunnen thuis de benodigde zorg krijgen om in de vertrouwde omgeving te sterven. „Dat is fijn, maar het vraagt best veel van de partner, of mantelzorgers. Zij moeten er niet aan onderdoor gaan. Het is mogelijk om vrijwilligers van de Terminale Thuishulp in te schakelen om thuis te waken of om te kiezen voor verblijf in het hospice”, legt Paulien uit.

Mevrouw Boogmans: „Ik heb het goed met Ger besproken. Omdat hij zo snel achteruit ging, koos hij voor het hospice. De thuiszorg was echt super, niets anders dan lof. Maar het ging vooral om de 24-uurszorg. Ik kon me met een gerust hart even terugtrekken en onze hond Gigi uitlaten, om vervolgens weer voor de volle honderd procent er te zijn.”

Palliatieve sedatie
Meneer Boogmans was erg onrustig. „Hij wilde nog zoveel doen en kon nog helemaal geen afscheid nemen”, blikt Paulien terug. „Het ging ook allemaal zo snel. Hoewel meneer introvert is, heb ik hier gelukkig goed met hem over kunnen praten.”

„Voor de pijn kreeg mijn man morfine en om de strijd te verlichten is er gekozen voor palliatieve sedatie”, vertelt mevrouw Boogmans. „Palliatieve sedatie verlicht de klachten en geeft lichamelijk en geestelijk rust”, licht Paulien toe. „Uiteindelijk is hij rustig weggegleden. Het is goed zo,” zegt mevrouw Boogmans ontroerd.

Engel

„Ik kende het hospice niet, maar nu vertel ik iedereen over hoe goed en hoe fijn het daar is. Een dikke pluim voor alle medewerkers en vrijwilligers. Ger heeft overigens zelf ook veel vrijwilligerswerk gedaan, waar hij dit jaar nog voor geridderd is. Het is een bijzonder mens.”


Mevrouw deelt tot slot een bijzondere en intieme ervaring met ons: „Eenmaal terug van de crematie, hing er een pakje aan de deur, met een roos. Er stond op ‘Liefs Ger’ en er zat een engel in, met ‘Bedankt voor alles, je bent een engel!’. Deze draag ik nu dagelijks bij me. Ik dacht dat de thuiszorg dit misschien namens Ger had geregeld, maar dat is niet zo. Het is een mysterie. Hij is nu de engel op mijn schouder.”

Nieuws

Meest gelezen