De Woldschool sluit af met Tour du Nostalgie: een middag met een lach en een traan

Op 7 juli sluit De Woldschool in Steenwijkerwold definitief haar deuren. Afgelopen woensdagmiddag organiseerde de school daarom alvast een Tour du Nostalgie. Tientallen oud-leerlingen en oud-leraren kwamen langs om nog even terug te blikken en alvast afscheid te nemen van hun vertrouwde school.

Oud-leerlingen en oud-leraren kwamen woensdag nog een keer naar de Woldschool.

Oud-leerlingen en oud-leraren kwamen woensdag nog een keer naar de Woldschool. Sieb van der Laan

Leerkracht Nicole Kamies staat woensdagmiddag voor de deur om de bezoekers welkom te heten. „Ik sta hier te glimlachen, maar inwendig vind ik het niet leuk dat de school dicht moet”, zegt ze met weemoed in haar stem.

Haar gezicht licht weer op als oud-leerkracht Thea Kannekens (66) het pad naar de school op komt lopen. „Wat fijn dat je er bent!” begroet ze haar. Kannekens loopt geïnteresseerd door de hal en de lokalen, waar tafels en wanden gevuld zijn met oude klassenfoto’s, knutselwerkjes, schriften en sportprijzen. Met meerdere andere bezoekers maakt ze een praatje. „Dit is de laatste kans om hier nog eens rond te lopen en oud-collega’s en oud-leerlingen te spreken”, motiveert ze haar komst naar de Tour du Nostalgie.

Van 1999 tot 2019 werkte de juf met veel plezier op De Woldschool en onderwees ze aan alle groepen met uitzondering van groep 7 en 8. Net als Kamies spijt het haar dat de school moet sluiten. „Het is jammer, maar het zat er aan te komen, liever had ik gezien dat de drie scholen in Steenwijkerland samen waren gegaan.”

Knusse school

Eén van die oud-leerlingen van Kannekens is Jessica Otten (35). Ze heeft goede herinneringen aan de basisschool, waar zij tussen 1992 en 1998 op heeft gezeten. „Het was een kleine, maar knusse en warme school, waar ik me altijd welkom heb gevoeld,” vertelt de Steenwijkerwoldse, terwijl ze opkijkt van een tafel met daarop haar oude klassenfoto.

Juf Kannekens herinnert ze zich als een leerkracht die gestructureerd les gaf en duidelijk grenzen aangaf, maar ook open stond voor een lolletje op zijn tijd. Bewust koos ze de Woldschool ook uit voor haar eigen kinderen Joris (9) en Sterre (7). Joris heeft zelfs nog bij Kannekens in de klas gezeten. „Ze hebben hier mooie jaren gehad en het is jammer voor het dorp dat deze 65 jaar oude school geen bestaansrecht meer heeft”, zegt Otten.

Joris vertelt dat hij na de vakantie naar de Don Boscoschool in Steenwijkerwold verkast. „Een beetje jammer”, vindt hij het wel dat hij na de zomervakantie niet meer kan terugkeren naar De Woldschool. Even later is hij alweer op het schoolplein aan het spelen. Nu kan het nog even.

Elders onderdak

Ondertussen staat Kamies nog steeds bij de voordeur. Ze heeft net een man verwelkomd die in de jaren ’60 al gesolliciteerd had op De Woldschool. In de hal bekijkt hij de foto’s van de opening op 16 april 1956. Kamies vertelt dat De Woldschool een bijzondere kleinschalige school in een bijzondere wijk was, waar veel kinderen en hun ouders gebaat bij waren. Ook zij betreurt het dat het ‘openbaar geluid’ binnenkort niet meer in Steenwijkerwold te horen zal zijn. De basisschool had aan het begin van dit jaar nog maar 22 leerlingen over, terwijl het Rijk de ondergrens op 23 heeft gesteld.

De Stichting Op Kop, waarvan de Woldschool deel uitmaakt, heeft toen besloten aan het eind van dit schooljaar de stekker eruit te trekken. Zelf gaat ze na de zomervakantie aan de slag op basisschool De Lepelaar in Scheerwolde. Hier gaat ze aan groep 3, 4 en 5 lesgeven en wordt ze bovendien locatie-coördinator. Ook alle andere leerkrachten hebben inmiddels elders onderdak gevonden.