Zicht op het weer… en meer: Vanuit grote hoogte Reuzensprongen in satelliettechniek

Herinnert u het zich nog, die korte winterweek in februari vorig jaar? Precies één jaar geleden, op 11 februari 2021, fotografeerde één van de Sentinel-aardobservatiesatellieten ons land. Op die heldere winterdag lag de temperatuur ‘s middags rond het vriespunt. De voorgaande nacht vroor het streng ( -11 tot -12 graden) vanwege de perfect isolerende sneeuwlaag.

Steenwijk onder een wit sneeuwtapijt op 11 februari 2021, gefotografeerd vanaf 786 kilometer hoogte. Enkele herkenningspunten: A. bosgebied De Woldberg. B. zandzuiggat Eesermeer. C. de Steenwijker Kamp. Bron: ESA-Sentinel 2.

Steenwijk onder een wit sneeuwtapijt op 11 februari 2021, gefotografeerd vanaf 786 kilometer hoogte. Enkele herkenningspunten: A. bosgebied De Woldberg. B. zandzuiggat Eesermeer. C. de Steenwijker Kamp. Bron: ESA-Sentinel 2.

In dat besneeuwde landschap vallen dorpen en steden extra op in de witte omgeving. Op deze foto komen bossen als bruinrode objecten naar voren terwijl open water donkerblauw oogt. Stedelijke bebouwing heeft een ietwat grijsblauwe tint. De observatietechniek van de satellieten is de laatste decennia onvoorstelbaar verbeterd. In het begin van de jaren ‘80 van de vorige eeuw gebruikte ik in de KNMI-weerkamer satellietfoto’s om de weerkaart zo goed mogelijk te analyseren. Ik was al blij wanneer Nederland tussen de wolkenformaties nog net zichtbaar was. De Sentinel satellieten die in 2015 en 2017 werden gelanceerd, kunnen nu objecten met een doorsnee van slechts 10 tot 60 meter vastleggen. De pixels waaruit de oude weersatellietfoto is opgebouwd, hebben een afmeting van 4 kilometer.

Nieuws

menu